6. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Van 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.02.2020 tarihli ve 2019/42 Esas, 2020/35 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c), (h) bentleri, 62 nci maddesi uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Van Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 09.07.2020 tarihli ve 2020/667 Esas, 2020/617 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1."Şüpheden Sanık Yararlanır" İlkesinin ihlal edildiği ve sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2.Kararın gerekçesiz olmasının hukuka aykırı olduğuna,

3.Suçun unsurlarının oluşmadığına, İlişkindir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri Katılanın "atipik pisikoz" hastalığına sahip olması nedeniyle 5237 Sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinin uygulanıp uygulanmayacağına yönelik araştırma yapılmamasına İlişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Katılanın, 05.06.2016 gecesi saat 01.45 sıralarında cadde üzerinden yürürken yorulduğu için park içerisinde bulunan banka oturduğu, bir kaç dakika oturup yürümek üzere ayağa kalktığı sırada, önüne üç erkek şahsın çıktığı, içlerinden bir tanesinin gözüne yumruk vurduğu, o sırada diğer şahıslardan birinin katılanın kolunda asılı çantayı alarak kaçmaları şeklinde gerçekleşen olay maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.

2.Katılana ait çantanın içerisinde kendisine ait nüfus cüzdanı, çeşitli banka kartları, maaş kartı yine içerisinde iki adet küçük deri birisi siyah birisi kırmızı renkli çantalarının bulunduğunu, cüzdanının içerisinde tam olarak miktarını hatırlamadığı nakit parası, ayrıca yine çantanın içerisinde 0535...... numaralı telefon hattı bulunan cep telefonu bulunduğunu ve şikayetçi olduğunu beyan etmiştir.

3.Katılana ait cep telefonun imei sorgulamasında olay tarihinden hemen sonra aynı gün içerisinde telefonun sanık ...'a ait hat ile kullanıldığı anlaşılmıştır.

4.Sanık yapılan sorgusunda, katılanı tanımadığını ama katılanın tarif ettiği şüphelilerden biri olduğunu, diğerinin ise hakkındaki dava ayrılan Diyar Boylan olduğunu, olay tarihinde parkta oturdukları sırada bir bayanın parkta oturduğunu gördüklerini, yanına konuşmak için gittiğini, bayanın sarhoş olup kendilerine küfür etmeye başlayınca sinirlenerek omzuna bir yumruk vurduğunun yanında bulunan arkadaşı Dilan'ın katılana ait telefonu aldığını ve kaçarak uzaklaştıklarını beyan ederek ikrar da bulunmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafinin Temyiz Taleplerinin İncelenmesinde

1."Şüpheden Sanık Yararlanır" İlkesinin İhlal Edildiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden Katılanın aşamalarda değişmeyen beyanları, katılana ait telefonun suç tarihinde sanık tarafından kullanılması ve sanığın ikrarı karşısında ileri sürülen temyiz sebebi yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Kararın Gerekçesiz Olmasının Hukuka Aykırı Olduğuna İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden Sanık hakkında kurulan hüküm yasal ve yeterli gerekçe içermesi, hükme esas alınan delillerin mahkûmiyet için yeterli olması sebepleriyle hükmün gerekçesiz olduğuna yönelik temyiz sebepleri yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.

3.Suçun Unsurlarının Oluşmadığına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden Sanığın, katılana yumruk attığına dair beyanı karşısında, yağma suçunun cebir unsurunun gerçekleştiği anlaşılmakla ileri sürülen temyiz sebebi yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının Temyiz Sebebi Yönünden

Katılanın "atipik psikoz" rahatsızlığı bulunduğu, kendisine vasi atandığının ve hastalığına ilişkin dosya arasında doktor raporu bulunması karşısında, katılanın kendisini beden ve ruh sağlığı bakımından savunabilecek durumda olup olmadığına dair doktor raporu alındıktan sonra sanık hakkında 5237 Sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrarının (e) bendi ile uygulama yapılıp yapılmayacağının tartışılmaması hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Van Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 09.07.2020 tarihli ve 2020/667 Esas, 2020/617 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Van 3. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

09.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.