6. Ceza Dairesi

A.Şikâyetten vazgeçmeyi kabul eden sanığın hakaret suçu yönünden kurulan hükmü temyiz etmesinde hukuki yararı bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8 inci maddesinin birinci fıkrası ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi uyarınca, sanığın bu yöndeki temyiz isteminin REDDİNE karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Sanık hakkında silahla tehdit suçundan kurulan hükmün;

karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Beyşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 16.04.2014 tarihli ve 2014/148 No.lu iddianamesi ile sanık hakkında "nitelikli tehdit" ve "hakaret" suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemli kamu davası açılmıştır.

2.Beyşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2016 tarihli ve 2014/205 Esas, 2016/164 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; a-) Hakaret suçundan, şikâyetten vazgeçme nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü maddesi ve 5271 sayılı Kanun'nn 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince düşmesine, b-) Nitelikli tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanığın Temyiz İsteği Hakkında verilen kararın usul ve yasaya aykırı olmasına ve vesaire ilişkindir.

1.Olay tarihinde tarafların balıkçılık yaptıkları ve göle ağ atma meselesi yüzünden taraflar arasında tartışma yaşandığı, tarafların ayrı ayrı teknelerde bulundukları sırada sanığın mağdura hitaben "senin ekmeğini bu gölden keseceğim, Allah'ın olduğu kulunun olmadığı yerde seninle görüşeceğiz, amına korum" şeklinde sözler sarf edip teknesinde bulunan ve fakat ele geçirilemeyen av tüfeğini mağdura doğrulttuğu, devamında bir arkadaşını telefonla arayarak "Sıtkı iskele yolunu kes, Adem'in işini bugün göreceğiz" şeklinde sözler ile üzerine atılı "silahla tehdit" suçunu işlediği ilk derece mahkemesi tarafından kabul edilmiştir.

2.Mağdur soruşturma aşamasında (1) numaralı bentte anlatılan şekilde beyanda bulunmuş, kovuşturma aşamasında beyanından dönmüştür.

3.Tanık N.T. soruşturma aşamasında alınan ifadesinde iddiayı doğrulamış olmakla birlikte kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde, "taraflar arasında geçen olaya şahit oldum, birbirleri ile tartıştılar, olay esnasında silah görmedim, birbirlerine karşı bağrıştılar, ancak motor çalıştığı için ne dediklerini duymadım" şeklinde beyanda bulunmuştur. Soruşturma aşamasında alınan ifadesi ile çelişki oluşması üzerine soru sorulduğunda ise "önceki beyanım doğrudur taraflar anlaştığı için bu şekilde ifade verdim ancak hazırlık beyanım doğrudur olay esnasında tüfek gördüm, ayrıca hazırlık beyanımda geçen kelimeleri ve cümleleri de sanık söylemiştir" şeklinde beyanda bulunmuştur.

4.Sanık aşamalarda alınan ifadesinde üzerine atılı suçlamaları kabul etmemiştir. IV. GEREKÇE

1.15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinde yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

1.Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükümde, Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden Ön inceleme bölümü (A) paragrafında belirtildiği üzere şikâyetten vazgeçmeyi kabul eden sanığın temyizde hukuki yararı bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddeleri uyarınca, sanığın temyiz isteğinin Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE,

2.Sanık Hakkında Nitelikli Tehdit Suçundan Kurulan Hükümde, Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle Beyşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2016 tarihli ve 2014/205 Esas, 2016/164 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

05.02.2024 tarihinde karar verildi.