5. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

İddianamede, olaya ilişkin olarak düzenlenen tutanaklarda ve müştekilerin aşamalardaki beyanlarında sanığın görevli polis memurlarının görevlerini yapmalarını engellemek amacıyla cebir veya tehdit kullandığına dair bir açıklama bulunmadığı, sanığın sarfettiği iddia olunan sözlerin ise pasif direnme niteliğinde olup 5237 sayılı TCK'nın 265. maddesinde düzenlenen direnme suçunun yasal unsurlarını oluşturmayacağı anlaşılmakla, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmaması nedeniyle CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraet kararı verilmesi gerekirken, “...belirtilen sözlerinin pasif direnme oluşturduğu...” şeklindeki gerekçe ile de çelişecek şekilde, sanığın delil yetersizliği nedeniyle aynı Kanunun 223/2-e maddesi gereğince beraetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan “sanığın CMK'nun 223/2-e madde gereğince beraatine” ilişkin bölümün “Sanığa yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraetine” şeklinde değiştirilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.