8. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Kırkağaç Cumhuriyet Başsavcılığının 21.03.2012 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında sahteliğini bilmeden kabul ettiği parayı sahte olduğunu bilerek tedavüle sokma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2.Kırkağaç Sulh Ceza Mahkemesinin, 17.01.2013 tarihli ve 2012/187 Esas, 2013/14 Karar sayılı kararı ile mahkemelerinin görevsizliğine, dava dosyasının görevli ve yetkili Akhisar Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3.Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin 14.05.2018 tarihli kararı ile sanığın parada sahtecilik suçundan beraatine karar verilmiştir.

4.İlgili kararın, Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 18.02.2020 tarihli ve 2018/2157 Esas ve 2020/410 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına sanık hakkında parada sahtecilik suçundan, 4 yıl hapis cezası 2000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz isteği; suç konusu olayı ile bir ilgisinin olmadığı, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

1.Dava konusu olay, sanığın 14.06.2011 tarihinde temyiz dışı sanık ... le birlikte müştekilere ait olan tezgahtan alışveriş yapıp ödemeyi 100,00 TL sahte para kullanarak yaptıkları bu şekilde atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

2.Dava dosyası kapsamında, Türkiye Cumhuriyeti ... Sahte Banknot İnceleme ve Değerlendirme Raporu fotokopisi, sanık savunmaları, müşteki beyanları, teşhis tutanağı, tanık beyanı mevcuttur. IV. GEREKÇE

1.Suç konusu sahte para hakkında alınan 21.07.2011 tarihli Türkiye Cumhuriyeti ... Sahte Banknot İnceleme ve Değerlendirme Raporunun aslının veya aslı gibidir yapılmış bir örneğinin dava dosyası içerisinde bulunmadığı yalnızca ilgili raporun fotokopisinin bulunduğunun anlaşılması karşısında söz konusu raporun aslı getirtilmeden fotokopisinin hükme esas alınması;

2.Sanık hakkında temel ceza tayin edilirken suçun işlenmesindeki özellikler, suç sebebiyle ortaya çıkan zarar ve olaydaki para sayısının ve miktarının azlığı nazara alındığında alt sınırdan uzaklaşılmasını gerektiren bir durum bulunmadığı gözetilmeden teşdiden ceza belirlenenek 5237 sayılı Kanun'un 3. ve 61. maddelerine aykırı davranılması, Nedenleriyle sanık hakkında kurulan hüküm hukuka aykırı bulunduğundan Tebliğnamedeki onama düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 18.02.2020 tarihli ve 2018/2157 Esas, 2020/410 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca takdîren İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.03.2024 tarihinde karar verildi.