5. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: 765 sayılı TCK'nın nitelikli rüşvet verme suçunu düzenleyen 213/1. maddesi hükmüne göre rüşvet vaat veya teklif olunmasıyla birlikte suçun tamamlandığı, neticesi harekete bitişik suç olduğundan teşebbüse elverişli bulunmadığı, önerinin memur tarafından kabul edilmemesinin suçun oluşumuna engel teşkil etmediği, buna karşılık 5237 sayılı Yasanın 252/1. maddesi rüşvet teklif veya vaat etmeyi suç olmaktan çıkarmamakla birlikte, rüşvet konusunda anlaşmaya varmayı veya vermeyi suçun tamamlanması için gerekli saydığından önceki yasadan farklı olarak bu suça teşebbüsün olanaklı hale getirildiği, dosyadaki somut olaya gelince görevli polis memurlarının kontroller sırasında sanığın bulunduğu arabada hırsızlık malı bulmaları üzerine işlem yapmak için karakola götürdükleri sırada serbest bırakılması karşılığında 250,00 TL rüşvet olarak vermek istediği, bu teklifin kabul edilmeyerek tutanak tutulduğu ve anlaşmanın sağlanmadığı, eylemin rüşvet vermeye teşebbüs suçunu oluşturduğu ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 35. maddenin de uygulanıp lehe yasa karşılaştırmasının buna göre yapılıp sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi CMUK'nın 326/son maddesinin uygulanmış olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 24/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.