2. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A) ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 2015/5941 iddianame numaralı 17.02.2016 tarihli iddianamesi ile katılanın rızası hilafına sanığın, katılanın ikametine gece vakti ... başına girmek suretiyle konut dokunulmazlığını ihlâl ettiğinden bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4, 53. maddelerinden cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı tespit edilmiştir.

B) ... (Yenihisar) 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2016 tarihli ve 2016/122 Esas, 2016/278 Karar sayılı kararıyla sanığın konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116/4, 53. maddelerinden 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verildiği anlaşılmıştır.

Sanığın temyiz isteminin "atılı suçtan beraat etmesi gerektiğine" yönelik olduğu anlaşılmıştır.

A) Dosya kapsamına göre; katılanın rızası hilafına sanığın, katılanın ikametine gece vakti ... başına girip bir kaç saat suça konu evde kaldığı, tanık İ.T'nin durumu fark etmesi akabinde sanığın ikametten kaçtığı, katılanın ikametinin tuvalet penceresinden elde edilen parmak izinden sanığa ulaşıldığı, ikametten çalınan bir şeyin olmadığı anlaşılmakla, sanığın savunması da birlikte değerlendirilip, Yerel Mahkemece sanığın konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan cezalandırılmasına karar verildiği belirlenmiştir. B) Sanığın ikrara yönelik savunması, katılanın ifadeleri, tanık İ.T'nin beyanı, 07.11.2015 tarihli Ekspertiz Raporu (parmak izinin tespitine yönelik) dosya içerisinde mevcuttur.

A) Aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin anılan tüm delillerle saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suçun vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın anılan atılı suçtan beraat etmesi gerektiğine yönelik temyiz istemleri yönünden hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. Ancak;

B) 19.12.2006 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun’un 24. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin 1. fıkrasının "b" bendi ile uzlaşma kapsamına alınan 5237 sayılı Kanun'un 116/4. maddesindeki suç nedeniyle uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle ... (Yenihisar) 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2016 tarihli ve 2016/122 Esas, 2016/278 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği hükmün Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.