11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10.05.2010 tarih ve 2008/255-2010/190 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı ... arasında ferdi kredi sözleşmesi imzalandığını, diğer davalılar ... ve ...’nın da söz konusu sözleşmeyi müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatıyla imzaladıklarını, davalıların borçlarını ödemediklerini ileri sürerek, 4.154.063.410 TL alacaklarının 31.01.2004 tarihinden itibaren ana para üzerinden işleyecek % 148,5 temerrüt faizi ve fer’ileriyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar usulüne uygun tebligata rağmen duruşmalara katılmadıkları gibi herhangi bir beyanda da bulunmamışlardır.

Mahkemece, iddia, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı bankanın 31.01.2004 talep tarihi itibarıyla, davalı asıl borçlu ...'dan 3.367,47 TL, davalı müşterek borçlu ve müteselsil kefiller ... ve ...'dan 3.038,99 TL alacaklı bulunduğu, 31.01.2004 dava talep tarihinden borç tamamen ödeninceye kadar asıl borçludan 308,68 TL, müşterek borçlu ve müteselsil kefillerden 285,22 TL matrahlar üzerinden %132,60 temerrüt faizi ile bunun %5'i gider vergisinin istenebileceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, tahsilde tekerrür olmamak üzere; 3.367,47 TL'nın ( Davalılar ... ve ... 3.038,96 TL'dan sorumlu olmak üzere ) 308,68 TL asıl alacağa ( Davalılar ... ve ... 285,22 TL asıl alacaktan sorumlu olmak üzere ) 31.01.2004 talep tarihinden itibaren %132,60 temerrüt faizi, %5 gider vergisi işletilerek davalılardan tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1.Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, mahkemenin kısmi kabul kararının asıl borçlu olan ...’yı da kapsamış bulunmasına ve davalılardan ...’ın soy adının maddi hata sonucu “Kayıt” olarak yazılmasının mahallinde her zaman düzeltilmesi mümkün bulunan maddi hata niteliğinde bulunmasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Ancak, davacı banka tarafından tacir olduğu anlaşılan market işletmecisi olan davalı ...’ye kullandırılan kredi, ticari bir kredi olup diğer davalılar da ticari krediye kefil olmuşlardır. Ayrıca, davacı bankanın ticari krediler için de 4822 Sayılı Yasa ile Değişik 4077 Sayılı Yasa uyarınca uygulama yaptığı da iddia ve ispat edilmemiştir. Bu durumda, uyuşmazlığa anılan yasa hükümlerinin uygulanması imkânı bulunmamaktadır. Mahkemece temerrüt faizi hesabının kredi sözleşmesi hükümleri gereğince yapılması gerekirken olayda uygulanma yeri bulunmayan Tüketici Kanunu hükümlerinin uygulanması suretiyle hesaplama yaptırılması ve buna göre hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bu nedenle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.