10. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükümü temyize hak ve yetksinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Sanık hakkında, Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığınca uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi ve 63 üncü maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan soruşturma evrakları tefrik edilerek, Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/24861 soruşturma numarası üzerinden devamına karar verilmiştir.

C. Gaziantep 2.

Ağır Ceza Mahkemesinin 08.11.2014 tarihli ve 2014/323 Esas, 2014/418 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında değişen suç vasfına göre kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilmiştir. Karara itiraz edilmeksizin 26.11.2014 tarihinde kesinleşmiştir.

D. Gaziantep 2.

Ağır Ceza Mahkemesinin 17.05.2016 tarihli ve 2016/107 Esas, 2016/247 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan lehine olan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca hükmedilen 10 ay hapis cezası ile hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

Sanığın temyiz sebepleri özetle; kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

Mahkemece, olay tarihinde sanığın akrabası olan Gökhan ile birlikte temin ettikleri ve morfin vasfı bulunmayan uyuşturucu hapı kullandığı, böylece uyuşturucu madde kullanmak suçunu işlediği anlaşılmakla hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, tedavi denetimli serbestlik kararına denetim süresi içerisinde uymadığı anlaşılmakla sanığın atılı suç sabit kabul edilerek mahkûmiyetlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Kendisinde uyuşturucu madde ele geçirilemeyen sanık ...'un, akrabası olan Gökhan'ın rahatsızlanması nedeniyle hastahaneye kaldırıldığı, yapılan idrar testinde benzodiazepin tespit edildiği, sanık ... Erol'un uyuşturucu maddeyi Gökhan'a verdiğine ilişkin Gökhan'ın soyut beyanı dışında mahkûmiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, sanık hakkında yapılan soruşturma kapsamında yapılan idrar testinde uyuşturucu madde bulunması üzerine Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/24861 soruşturma sayılı dosyasında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrıca soruşturma yürütüldüğü de dikkate alındığında sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan beraat hükmü kurulması gerektiği gözetilmeden değişen suç vasfına göre kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hüküm kurulması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.05.2016 tarihli ve 2016/107 Esas, 2016/247 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.12.2023 tarihinde karar verildi.