1. Ceza Dairesi

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 05.01.2018 tarihli ve 2017/363 Esas, 2018/40 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında ayrıntıları izah edildiği üzere, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 05.01.2018 tarihli ve 2017/363 Esas, 2018/40 Karar sayılı kararında; kasten yaralama suçundan istinaf isteminin düzeltilerek esastan reddine dair verilen hükmün ceza miktarı itibariyle temyize tabi olmasına rağmen, 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca kanun yolunun, süresinin ve merciinde açıkça belirtilmeyerek kararın kesin olduğunun ifade edildiğinin anlaşılması karşısında, sanık ...'a ve katılan ...'a; "5271 sayılı Kanun'un 295 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde temyiz nedenlerini bildirir gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içerir tebligat ile gerekçeli kararının tebliğ edilmesi, süresi içinde hükmü gerekçeli olarak temyiz etmeleri hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, temyiz isteminde bulunmamaları hâlinde ise mevcut hâliyle, incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 25.12.2023 tarihinde karar verildi.