5. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2006/6-213 Esas, 2006/299 sayılı, Dairemizce de benimsenen 07/11/2006 günlü kararında açıklandığı üzere,

CMK'nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri gereğince hükümde "başvurulacak kanun yolu süresi ve şeklinin" açıkça gösterilmesi gerektiği, buna uyulmamak suretiyle "yüzüne karşı verilen hükme karşı sadece tefhim tarihinden itibaren" 7 günlük süre içinde temyiz yoluna başvurabileceği şeklinde açıkça belirtilmediğinden bu hususun CMK'nın 40. maddesine göre ilgiliye eski hale getirme hakkı vereceği ve bu durumda kanun yolu kendisine bildirilmeyen kimsenin de süreyi geçirmekte kusursuz sayılacağının belirtildiği, bu itibarla sanığın 27/12/2006 havale tarihli dilekçesiyle yaptığı başvurunun süresinde yapılan temyiz istemi niteliğinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede,

Suç tarihinde sanığın elektrik borcundan dolayı evinin elektriğinin kesilip, sayacının mühürlendiği halde bu mührü bozarak sayaçtan elektrik kullanmaya devam ettiği iddia, sanığın ikrarı ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla; yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; 5237 sayılı TCK'nın 61/9. maddesinde belirtilen "adli para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırı, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az, üst sınırı da, hapis cezasının üst sınırından fazla olamaz", şeklindeki düzenlemenin 19/12/2006 tarihinde 5560 sayılı Kanunla yürürlüğe girdiği, bu tarihten önceki seçimlik cezalarda temel adli para cezasının alt sınırının 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca 5 gün olduğu halde alt sınırdan uzaklaşmayı gerektiren neden gösterilmeden asgari haddin üstünde ceza tayini,

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK'nın 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, 25/07/2010 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanun hükümleri de nazara alınarak hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 27/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.