10. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında Mahkemesinde görülen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı, fer'i müdahil Kurum vekilleri ile davalı ... mirasçısı ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı işveren ...'ya ait iş yerinde 15.05.1985 ile 05.01.1989 tarihleri arasında çalıştığının tespiti, sigorta başlangıç tarihinin 15.05.1985 olarak tespiti ile tahsis talep tarihi olan 09.10.2018'den itibaren emekliliğe hak kazandığının tespitini talep etmiştir.

Fe'ri müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın zamanaşımı ve hak düşürücü süreler içerisinde açılmadığından reddine karar verilmesini gerektiğinin tespitini istemiştir.

Mahkemenin 08.10.2020 tarihli ve 2018/387 Esas, 2020/698 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulü ile davacı ...'un (...) davalı ... nezdinde 15.05.1985 - 05.01.1989 tarihleri arasında kesintisiz olarak hizmet akdine tabi şekilde çalıştığının tespitine karar vermiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 22.03.2021 tarihli ve 2020/1427 Esas, 2021/213 Karar sayılı kararıyla; fer'i müdahil Kurum vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar vermiştir..

A. 1.Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde feri müdahil Kurum vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2.Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 22.09.2021 tarihli ve 2021/6868 Esas, 2021/10690 Karar sayılı bozma kararında; Mahkemece 10.10.2018 tarihinde açılan davaya göre; dosya içerisinde yer alan ... isimli sigortalının hizmet döküm cetvelinde davalı iş yerinden (7367) davacı ... adına yapılmış olan 1989/1 dönemine ait 5 günlük bildirim ile 05.01.1989 tarihli gözüken çıkış da dikkate alınarak, yine Kurumdan davacı adına davalı işverene ait içme suyu inşaatı işyerinden verilmiş işe giriş bildirgesi, dönem bodrosu ve ilgili belge olup olmadığı hususları da titizlikle araştırılmak suretiyle yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde hak düşürücü süre irdelenmeli ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve kanuna aykırı olup, bozma nedeni olduğundan bahisle karar bozulmuştur. Mahkemenin 1. Bozma ilamına uyarak verdiği 21.01.2020 tarihli ve 2021/425 Esas, 2021/574 Karar sayılı 2. kararıyla;

Bozma sonrası yapılan yargılama doğrultusunda Adıyaman Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü’nün 08.11.2021 tarihli cevabi müzekkeresinde, dava dışı ...’in hizmet dökümündeki 7367 sicil numaralı işyerinden verilen 5 günlük hizmetin, davacı ...’a ait olduğunun tespit edildiği; ancak aynı işyeri tarafından işe giriş ve işten ayrılış bildirgelerinin Kuruma ibraz edilmediğinin bildirildiği; bahse konu müzekkere ekindeki, davalının işveren ünvanlı olduğu, 7367 sicil numaralı işyerine ait 1989 yılı 1 inci dört aylık döneme ait hizmet belgesinde, davacının 5 günlük çalışmasına yönelik kayıt düşüldüğünün tespit edildiği; 1989/1 inci dönem bordrosu içeriği bütün olarak değerlendirilmekle, iş bu davanın hak düşürücü süreye tabi olmadığı, davacının dava konusu dönemde davalı işvereni ... nezdinde çalıştığı gerekçesiyle; davanın kabulü ile davacının davalı ... nezdinde 15.05.1985 - 05.01.1989 tarihleri arasında kesintisiz olarak hizmet akdine tabi şekilde çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

B. 2. Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekilince temyiz isteminde bulunulmuştur.

2.Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 30.03.2022 tarih, 2022/2915 Esas, 2022/4603 Karar sayılı bozma kararında; davalı iş verenlikçe davacı adına verilmiş 05.01.1989 günlü çıkış bildirgesi ve 13.05.1989 tarihinde Kuruma intikal eden 1989/1 inci dönem bodrosundaki 5 günlük bildirimin varlığı göz önüne alındığında; davacı adına düzenlenmiş işe giriş bildirgesi ve adına yapılmış bildirim olmayan 31.12.1988 öncesi çalışma dönemi itibariyle hak düşürücü süre kapsamında olması karşısında; Mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde 01.01.1989 öncesi dönem yönünden hak düşürücü süreden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve kanuna aykırı olup bozma nedeni olduğundan bahisle karar bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Yargıtay bozma ilamı gerekçesi ve dosyaya kazandırılan belgeler bir bütün olarak değerlendirilmekle, işbu davanın 31.12.1988 öncesi çalışma dönemi itibariyle hak düşürücü süreye tabi olduğu, davacının dava konusu 01.01.1989-05.01.1989 tarihleri arasındaki dönemde davalı işvereni ... nezdinde çalıştığı kanaatine varılmakla; davanın kısmen kabulü ile davacının davalı ... nezdinde 01.01.1989-05.01.1989 tarihleri arasında kesintisiz hizmet akdine tabi şekilde çalıştığının tespitine, davacının 01.01.1989 öncesi döneme ilişkin taleplerinin hak düşürücü süreden reddine karar verilmiştir.

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve fer'i müdahil Kurum ile davalı mirasçısı asil vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, tam kabul kararı verilmesi gerektiğini belirterek kararı temyiz etmiştir. Davalı, davanın zamanaşımına uğradığnı belirterek kararı temyiz etmiştir. Fer'i müdahil vekili, hak düşürücü sürenin geçmiş olduğunu belirterek kararı temyiz etmiştir. C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; davalı işveren ...'ya ait iş yerinde 15.05.1985 ile 05.01.1989 tarihleri arasında çalıştığının tespiti, sigorta başlangıç tarihinin 15.05.1985 olarak tespiti ile tahsis talep tarihi olan 09.10.2018'den itibaren emekliliğe hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinin 10 uncu fıkrası

3.Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Açıklanan sebeplerle davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgiliye yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, gönderilmesine,

22.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.