12. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında müstehcenlik suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 226/5. 62/1. ve 53/1. maddeleri uyarınca 5 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; suç vasfında yanılgıya düşüldüğüne ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; Amerika Birleşik Devletleri Ulusal Kayıp ve Sömürülen Çocuklar Merkezinin kullandığı hesap üzerinden çocuklara ait müstehcen görüntüleri yayınladığı bildirilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 226/5 inci maddesinde düzenlenen müstehcenlik suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Aksi ispat edilemeyen sanık savunması ve 14.12.2021 tarihli bilirkişi raporuna göre; sanığın kendisine gönderilen resimleri kendisinde bulunan çocuğu ait müstehcen görüntü ile montajlayıp tekrar mesaj yolu ile montaj yapılmasını isteyen kişiye göndermesine konu olayda, sanığın söz konusu müstehcen görüntüyü basın yayın yolu ile sayısız kişinin görmesini sağlayacak şekilde paylaşmayıp, ilgili kişiye direkt mesaj yolu ile göndermesi nedeniyle sübut bulan eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 226/3-2. cümlesinde düzenlenen müstehcenlik suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı maddenin 5. fıkrasında düzenlenen müstehcenlik suçundan yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Beykoz 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.02.2024 tarihinde karar verildi.