12. Ceza Dairesi

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hükme yönelik, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 15.09.2020 tarihli, 2020/1578 esas, 2020/8 karar sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddine" ilişkin karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tazminat talebinin dayanağı olan Reyhanlı Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/960 Esas – 2013/648 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, sanık hakkında mülga 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan soruşturma başlatıldığı ve kaçak eşyaya ve davacı şirkete ait nakil aracına 11.10.2005 tarihinde el konulduğu, yargılama sürecinde davacı şirkete ait nakil aracının anılan Kanun'un 22. maddesi kapsamında teminat mektubu karşılığında 08.05.2006 tarihinde iadesine karar verildiği, yapılan yargılama sonunda sanık hakkında adli para cezasına, kaçak eşyanın ve davacı şirkete ait nakil aracının ise 4926 sayılı Kanun'un 20/1-a bendi gereğince gereğince müsaderesine karar verildiği, hükümden sonra sanığın öldüğünün tespiti üzerine hükmün bozulmasına karar verildiği, bozma üzerine yapılan yargılama neticesinde ölüm nedeniyle sanık hakkında açılan davanın düşürülmesine, kaçak eşyanın ve kaçak eşya naklinde kullanılan aracın ise müsaderesine karar verildiği, karara karşı davacı şirket vekili tarafından yapılan temyiz başvurusu üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 09.01.2018 tarihli kararı ile bizatihi suç konusu olmayan nakil aracının sanığın ölümü nedeniyle kamu davasının düşürülmesi halinde müsaderesine olanak verecek bir yasal düzenlemenin bulunmadığı gerekçesiyle nakil aracının müsaderesine yönelik kısmın hükümden çıkarılması suretiyle hükmün düzeltilerek onanmasına karar verildiği, davanın elkoyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’na tabi olduğu;

Davacının fiili el koymanın kaldırılması amacıyla ceza dosyasına sunulan teminat mektubu kapsamında bankaya depo edilen 77.150,00 TL bakımından 26.04.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle, teminat mektubunun geçerliliğini sağlamak adına periyodik aralıklarla ödenen toplamda 40.000,00 TL bakımından ilgili oldukları dönemlerden itibaren işletilecek yasal faiziyle, ... üzerinde tedbir kaydı bulunması nedeniyle aracın satılamamasından doğduğu ileri sürülen 120.000,00 TL bakımından aracın 10 yaşını doldurduğu tarih itibariyle işletilecek yasal faizi ile birlikte ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece,

CMK'nın 144/1-c bendi gereğince düşme kararı verilen davalarda tazminat isteminde bulunulamayacağı gerekçesi ile davanın reddedilmesi üzerine davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesinde,

Tazminat davasına konu el koymanın 4926 sayılı Kanun'un 20/1-a maddesi gereğince usulüne uygun olduğu, bu itibarla CMK'nın 141/1-j bendi kapsamında tazminat isteme koşullarının oluşmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken,

CMK'nın 144/1-c bendi gereğince düşme kararı verilen davalarda tazminat isteminde bulunulamayacağı şeklindeki hatalı gerekçe ile maddi tazminat talebinin reddine karar verilmesi, sonucu itibariyle doğru olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin davanın kabul edilmesi gerektiğine ilişkin temyiz sebeplerinin reddiyle, usul ve Kanuna uygun bulunan Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 15.09.2020 tarih 2020/1578 esas, 2020/8 karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin karara karşı yapılan temyiz isteminin isteme uygun olarak 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE; 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/1. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için Hatay 3. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin de Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE;

05.03.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.