2. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Sanığın açık alanda ... bir noktaya kilitlenmeksizin ... edilen ve üzerinde anahtarı bulunmayan motosikleti çalmak şeklindeki eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e maddesinde düzenlenen suça uyduğu gözetilmeden 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

2.Sanığın 29.01.2013 tarihli olay yeri inceleme raporu formu içeriğine göre motosikletin bulunduğu sırada direksiyon sağ kısım alt tarafında kesilmiş kabloların olduğunun tespit edilmesi karşısında; mağdurdan suç nedeniyle motosikletinde bir hasar meydana gelip gelmediği, hasar meydana geldiğinin tespiti hâlinde 5237 sayılı Kanun'un 168/4. maddesi uyarınca kısmî iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına muvafakatinin bulunup bulunmadığı sorulmadan eksik araştırma ile aynı Kanun'un 168/1. maddesinin tatbik edilmesi,

3.Sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine karar verildiği hâlde kararın gerekçe bölümünde sanığın beraatine karar verildiğinin belirtilmesi,

4.Önceki kararın yalnızca sanık tarafından temyiz edilmiş olduğu dikkate alınarak lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanıktan tahsil edilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

5.Sanığın 26.01.2023 tarihli duruşmada "lehe olan yasa maddelerinin uygulanmasına” ilişkin talebinin bulunduğu, sanık hakkında denetim süresi içerisinde suç işlemesi nedeniyle açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına dair 09.06.2016 tarihli ilk kararın sanık tarafından temyiz edildiği ve Dairemizin 21.06.2022 tarihli ilâmıyla bozulduğu nazara alınarak; bozma sonrası kurulan hükümde, hükmün aynen açıklanması zorunluluğunun olamayacağı, hükmedilen kısa süreli hapis cezasının sanığın kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre seçenek yaptırımlara çevrilip çevrilmeyeceğinin ve tekrar suç işlemeyeceği konusunda bir kanaatin oluşup oluşmadığı değerlendirilerek erteleme hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın açıklandığı gerekçesiyle 5237 sayılı Kanun'un 50 ve 51. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 05.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.