2. Ceza Dairesi

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I) Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II) Sanık ... hakkında hırsızlık, sanık ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Olay yeri güvenlik kamera görüntülerine göre; sanık ...'ın yüzünü atkıyla kapattığı, dolayısıyla sanığın tanınmamak için tedbir aldığının anlaşılması karşısında, eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-f maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının belirlenmesinde yanılgıya düşülerek hırsızlık suçundan kurulan hükümler bakımından sanıklar hakkında aynı Kanun'un 142/1-b maddesi uyarınca hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

2.Hüküm tarihinde aynı yargı çevresinde bulunan Konya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanık ...'e duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 16.06.2016 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, sanığın hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçları bakımından 5271 sayılı Kanun'un 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

3.Sanık ...'in tekerrüre esas alınan Konya 2. Sulh Ceza Mahkemesinin, 12.06.2012 tarihli ve 2011/740 Esas, 2012/878 Karar sayılı ilâmındaki mahkûmiyetin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 18.06.2014 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la yeniden düzenlenen 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesi ile aynı Kanun’la 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7/2. maddesi gereğince uyarlanması sonucu "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ve koşulları gerçekleştiğinde 5271 sayılı Kanun'un 231/10. maddesi uyarınca "davanın düşmesine" karar verileceğinin öngörülmesi nedeniyle tekerrüre esas alınan bu ilâm sebebi ile uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafii ile sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulacak hükümlerde 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesinin gözetilmesine,

05.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.