12. Ceza Dairesi

İsteminin Reddine Dair Ek Karar

Katılan sanıklar ... ve ... müdafi

Karara Yönelik Temyiz İsteminin Esastan Reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafi ve katılan ... vekili tarafından temyizi üzerine ve Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 10.01.2020 tarihli ve 2019/2784 Esas, 2019/3264 Karar sayılı ek kararın katılan sanıklar ... ve ... müdafi tarafından temyiz edilmesi üzerine; yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

1.İlk Derece Mahkemesince; Sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 3 yıl süre ile geri alınmasına, Katılan sanıklar ... ve ... hakkında taksirle öldürme suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c. maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

2.Bölge Adliye Mahkemesince katılan ... vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı CMK'nın 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiştir.

3.Bölge Adliye Mahkemesince katılan sanıklar ... ve ... müdafinin istinaf başvurularının esastan reddine kesin olmak üzere karar verilmiş, Konya Bölge Adliye Mahkemesinin kesin kararına yönelik katılan sanıklar müdafinin temyiz talebinde bulunması üzerine, Konya Bölge Adliye Mahkemesinin 10.01.2020 tarihli ek kararı ile temyiz başvurusunun reddine dair karar verilmiştir.

4.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık ... müdafiinin ve katılan ... vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına, katılan sanıklar ... ve ... vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin esastan reddi ile ek kararın onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ... müdafinin temyiz isteminin; sanığın ve diğer katılan sanıkların kusurlarına ilişkin rapora itiraza ilişkin olduğuna sanık hakkında beraat kararı verilmesine, sanık hakkında niteliği itibariyle paraya çevrilebilen bir suç tipi olmasına rağmen adli para cezasına çevrilmemesinin ve gerekçesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

2.Katılan ... vekilinin temyiz isteminin; sanığa verilen cezanın az olduğuna ve sanık hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

3.Katılan sanıklar ... ve ... müdafinin temyiz isteminin; sanıklar lehine ayrı ayrı vekalet ücreti verilmesi yerine tek vekalet ücreti verilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

1.İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 10.01.2018 günü, saat 20.50 sıralarında sürücü ... sevk ve idaresindeki 03 F 0426 plaka sayılı kamyon ile Afyonkarahisar ili istikametinden Kütahya ili istikametine seyrederken, olay mahalline geldiğinde, aracının sağ çamurluk depo tankı kesimleriyle, emniyet şeridinde arıza nedeniyle park edilmiş vaziyette bulunan 03 BH 193 plaka sayılı kamyonete ve arızayı gidermek için park halinde bulunan 03 VF 126 plaka sayılı araca çarpması sonucu bir kişinin ölümü ve biri ağır (4) derecede kemik kırığı şeklinde nitelikli yaralanması bulunan iki kişinin yaralanmasına sebep olduğu kazada, gece vakti, aydınlatmanın bulunmadığı, şerit izleme kurallarına uymayan, yola gereken dikkatini vermeyen, emniyet şeridine çıkarak seyreden ve emniyet şeridinde zorunlu neden park halindeki bulunan araçlara çarpan sürücü ...'ün kazanın oluşumunda asli kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2.Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, sanık ... müdafiinin ve katılan ... vekilinin istinaf başvuruları üzerine duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik görülmemiş; ancak orantılılık ilkesine aykırı biçimde temel cezanın 4 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle sanığa az ceza tayin edilmesinin hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

A. Sanık ...

müdafi ve Katılan ... vekilinin temyiz istemi yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık ... müdafiinin ve katılan ... vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık ...'ün sevk ve idaresindeki kamyon ile kazaya sebebiyet verdiği ve "B1", "B", "C", "C1" "D", "D1" ve "F" sınıfı ehliyet belgelerine sahip olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında hangi sınıf ehliyetinin geri alındığının belirtilmemesi suretiyle tüm sınıfları kapsar şekilde ehliyetinin geri alınmasına karar verilmesi,

TCK'nın 50/4, 50/1-a. maddelerinde, taksirli suçlardan dolayı hükmolunan uzun süreli hapis cezasının, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre, adli para cezasına çevrilebileceği belirtildiği, asli kusurlu olduğu tespit ve kabul edilen sanık hakkında hükmolunan uzun süreli hapis cezasının,

TCK'nın 50/4. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmemesinde “Sanığa verilen cezanın süresi nazara alındığında, sanığa verilen cezanın” şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile TCK’nın 50. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle sanık müdafiinin ve katılan ... vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b. maddesi uyarınca Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

B. Katılan sanıklar ...

ve ... müdafinin temyiz istemi yönünden; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden, katılan sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.02.2024 tarihinde karar verildi.