12. Ceza Dairesi

İNCELEME KONUSU

Taksirle yaralama suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89/1, 89/2-b, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 4.500,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İstanbul Anadolu 61. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/11/2016 tarihli ve 2014/85 esas, 2016/498 sayılı kararının 06/03/2017 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 28/09/2018 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine, sanık hakkında basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılama neticesinde hükmün açıklanmasına ve sanığın 5237 sayılı Kanun'un 89/1, 89/2-b, 62/1, 52/2 ve 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddeleri gereğince 3.360,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul Anadolu 61. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/01/2023 tarihli ve 2022/694 esas, 2023/7 karar sayılı kararının itiraz edilmeden 31/05/2022 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 30/10/2023 tarihli ve 94660652-105-34-18979-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28/11/2023 tarihli ve KYB-2023/115599 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28/11/2023 tarihli ve KYB-2023/115599 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, sanığın eylemine uyan suç için kanunda öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre olağan dava zamanaşımının 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl olacağı, zamanaşımını kesen son işlem olan sanığın mahkeme huzurundaki savunmasının alındığı 16/05/2013 tarihinden, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklandığı 03/01/2023 tarihine kadar geçen süreden, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 06/03/2017 tarihi ile denetim süresi içerisindeki suçun işlendiği 28/09/2018 tarihi arasında geçen durma süresi mahsup edildiğinde, geriye kalan 8 yıl 1 ay 5 günlük süre boyunca zamanaşımı süresi işlemek suretiyle 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşıldığından, zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

1.Taksirle yaralama suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89/1, 89/2-b, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 4.500,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İstanbul Anadolu 61. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/11/2016 tarihli ve 2014/85 esas, 2016/498 sayılı kararının 06/03/2017 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 28/09/2018 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine, sanık hakkında basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılama neticesinde hükmün açıklanmasına ve sanığın 5237 sayılı Kanun'un 89/1, 89/2-b, 62/1, 52/2 ve 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddeleri gereğince 3.360,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul Anadolu 61.Asliye Ceza Mahkemesinin 03/01/2023 tarihli ve 2022/694 esas, 2023/7 sayılı kararının itiraz edilmeden 31/05/2022 tarihinde kesinleşmiştir.

2.İnceleme konusu hükümde, sanığın eylemine uyan suç için kanunda öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre olağan dava zamanaşımının 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl olacağı, zamanaşımını kesen son işlem olan sanığın mahkeme huzurundaki savunmasının alındığı 16/05/2013 tarihinden, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklandığı 03/01/2023 tarihine kadar geçen süreden, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 06/03/2017 tarihi ile denetim süresi içerisindeki suçun işlendiği 28/09/2018 tarihi arasında geçen durma süresi mahsup edildiğinde, geriye kalan 8 yıl 1 ay 5 günlük süre boyunca zamanaşımı süresi işlemek suretiyle 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşıldığından, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddeleri ile 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkındaki kamu davasının DÜŞMESİNE karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.İstanbul Anadolu 61. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/01/2023 tarihli ve 2022/694 esas, 2023/7 karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3.5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeni hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektirdiğinden, hükümlü hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.01.2024 tarihinde karar verildi.