2. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: O yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin sanık hakkındaki tehdit ve kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın katılana yönelik tehdit ve kasten yaralamaya teşebbüs suçlarını işlediğini kabul etmemesi karşısında, olayın ... tanığı olan ve kovuşturma aşamasında bilgisine başvurulmayan sanık ile aynı araçta bulunan N. C.'nin tanık sıfatıyla beyanı alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile 5271 sayılı Kanun'un 210. maddesine aykırı olarak yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.