2. Ceza Dairesi

Katılan sanık ... hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1.Olay yerinde bulunan ve kollukta ifadesi alınan katılan sanığın kardeşi ... hakkında mahkemece 02.02.2016 tarihli duruşmada zorla getirme kararı verildiği, tanık ...'in 19.04.2016 tarihli karar duruşmasında hazır olduğu, ancak mahkemede dinlenmediği gibi dinlenilmesinden vazgeçildiğine dair bir karar da verilmediği anlaşılmakla; olayın ... tanığı olan ...'in mahkeme huzurunda tanık sıfatıyla dinlenmesi ve tüm delillerin bir bütün hâlinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukukî durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve kovuşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2.(1) nolu bozma nedeninin sonucuna göre, katılan sanık ...'in cezalandırılmasına karar verilmesi halinde, hükümden sonra 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, aynı Kanun'un 253/3. fıkrasında yer ... “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar” ibaresi madde metninden çıkarılmakla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre katılan sanık ...'in hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3.Kabule göre de;

Katılan sanık ...'in eyleminin meşru savunma sınırları içerisinde kaldığının kabulü ile hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilirken uygulama maddesi kısa kararın verildiği duruşma zaptında 5271 sayılı Kanun'un 223/3-c maddesi olarak doğru gösterilmiş olmasına rağmen gerekçeli kararda aynı Kanun'un 223/3-b maddesi olarak hatalı gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık ...'nun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 12.12.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.