5. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

İstanbul Tasfiye İşletme Bölge Müdürlüğüne Bağlı Erenköy Tasfiye İşletme Şube Müdürlüğüne ait E-3 nolu ambar memuru olarak görev yapan sanık hakkında, ev ve zati eşyasını yurt dışından getirterek bu ambara koyan kişilerin eşyasından bir kısmını önce, sürekli kilitli bulundurduğu ve anahtarını hiç kimseye vermediği bir odaya sakladığı, sonra da fırsat buldukça işletmeden çıkararak kendisi veya başkalarının menfaatine kullandığı ve sattığı, kendisine teslim edilen eşyaları mal edindiği iddiasıyla nitelikli zimmet suçundan cezalandırılması için kamu davası açıldığının anlaşılması karşısında; sanığın görev yaptığı tarihlerde, görev yaptığı ambara konulmak üzere kendisine teslim edilen ve sanığın ilgililere teslim ettiği eşyalarla ilgili bütün evrakların, ilgili kurumdan getirtilmesinden sonra dosyanın tümüyle Sayıştay Emekli Uzman Denetçilerinden oluşan bilirkişiler kuruluna tevdi edilerek, sanığın üzerinde her hangi bir eşya kalıp kalmadığı, varsa parasal karşılığı ve niteliği hususunda rapor alınmasından sonra hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

Hükümden sonra 19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Yasanın 1. maddesi ile TCK'nın 257/1-2. madde-fıkralarında yer alan "kazanç" sözcüğünün "menfaat" olarak değiştirilmesi ve bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının da indirilmesi karşısında TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu, Sabıkası ve duruşma tutanaklarına yansımış olumsuzluğu bulunmayan ve ileride suç işlemeyeceği hususunda kanaat getirilerek cezası ertelenen sanık hakkında, müdahil kurumun somut maddi zararının ne olduğu gösterilmeden, zararı karşılamaması gerekçesi ile CMK'nın 231. maddesinin uygulanmaması, Suçun 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen sanık hakkında 53/5. maddesinin uygulanmaması, Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün kazanılmış hak saklı kalmak kaydı ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri gereğince BOZULMASINA, 06/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.