12. Ceza Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 05.02.2020 tarihli ve 2018/1898 Esas, 2019/1195 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Antalya 3.Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.02.2018 tarihli ve 2017/466 Esas, 2018/47 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ile 62 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca neticeten 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 26.04.2019 tarihli ve 2018/1898 Esas, 2019/1195 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafileri ile katılanlar vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile suça sürüklenen çocuk hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ile 62 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca neticeten 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 05.02.2020 tarihli ve 2018/1898 Esas, 2019/1195 Karar sayılı ek kararı ile suça sürüklenen çocuk velisinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

Suça Sürüklenen Çocuk Velisinin Temyiz İsteği; eksik incelemeye, kararın bozularak suçluların cezalandırılması talebine ilişkindir.

Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde suça sürüklenen çocuk velisinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 05.02.2020 tarihli ve 2018/1898 Esas, 2019/1195 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk velisinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.02.2024 tarihinde karar verildi.