2. Ceza Dairesi

Kamu malına zarar verme suçu yönünden katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyiz hakkı bulunduğu belirlenen suçtan zarar gören Bakanlığın, duruşmadan usûlüne uygun haberdar edilmediği,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan iade işlemi üzerine Bakanlık vekilinin 26.01.2021 tarihli dilekçesi ile kararı kamu malına zarar verme suçu yönünden temyiz ettiği anlaşılmakla, suçtan zarar gören kurumun 5271 sayılı Kanun'un 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yaptırmamak için Direnme ve Hakaret Suçları Yönünden

Sanık hakkında mükerrirliğe esas alınan ilâmda da 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle sanığın ikinci kez mükerrir sayılması gerekirken, (birinci kez) mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

Verme ve Kamu Malına Zarar Verme Suçları Yönünden

1.Suçtan zarar gören kurumun duruşmadan haberdar edilip iddia ve delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak, sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, iddia hakkı kısıtlanmak suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,

2.Kolluk görevlilerince sanık hakkında adlî işlem yapılmak için ekip otosuna bindirilmek istendiği sırada sanığın taşkınlık yapıp şikâyetçi polis memurlarına saldırarak, polis memurlarından R.B. ve A.S.'yi basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı ve direnme sırasında polis memuru R.B.'nin tişörtünü yırtarak zarar verdiğinin anlaşıldığı olayda, sanığın şikâyetçi R.B.'nin tişörtünü yırtması eyleminin, görevi yaptırmamak için direnme suçu kapsamında kaldığı, 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesi gereği daha ağır olan görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkûmiyet hükmü kurulduğu gözetilmeden, sanık hakkında ayrıca mala zarar verme suçundan da mahkûmiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve suçtan zarar gören vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 13.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.