12. Ceza Dairesi

B O Z M A Ü Z E R İ N E

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanığın hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Edirne 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli ve 2015/655 Esas, 2016/75 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin dördüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ile dördüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası gereğince 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 5 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiştir.

2.Edirne 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli ve 2015/655 Esas, 2016/75 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 21.06.2021 tarihli ve 2019/11613 Esas, 2021/5001 Karar sayılı kararı ile alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, eksik cezaya hükmedilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Edirne 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.01.2022 tarihli ve 2021/476 Esas, 2022/12 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanunun 89 uncu maddesinin dördüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ile dördüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası gereğince 6000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 8 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiştir.

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 20.09.2022 tarihli ve 2022/113845 sayılı sair temyiz istemlerinin reddiyle onama görüşü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği az ceza verildiğine ve hükmedilen hapis cezasının paraya çevrilmemesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; Yerel Mahkemenin Kabulü;

1.Olay günü saat 18:00 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki aracı ile seyir halinde iken olay mahalline geldiğinde, direksiyon hakimiyetini kaybederek yaya kaldırımı üzerinde bulunan yayalara çarparak her ikisinin de basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmalarına sebebiyet verdiği, asli kusurlu olduğunun bilirkişi raporu ile belirlendiği, kaza nedeniyle katılanlar Melike ve Hanife'nin yaralandıklarının 15/07/2015 tarihli doktor raporları tespit edildiği, bu şekilde sanığın taksirle birden fazla kişinin yaralanmasına sebep olma suçunu işlediği sonuç ve kanaatine varılmıştır.

2.Sanık aşamalarda, meydana gelen kazada kusurunun olmadığını beyan etmiştir.

3.Mahkemece yapılan keşif sonrası dosya kapsamına ve olayın oluşuna uygun hazırlanan 02/03/2016 tarihli bilirkişi raporu ile sanığın doğrultu değiştirme manevralarını hatalı yapması nedeniyle asli ve tam kusurlu olduğu belirlenmiştir.

4.Mahkemece, Hukuki Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği belirlenmiştir. IV. GEREKÇE Yerel mahkeme kararında yapılan inceleme neticesinde olayın kabulünde herhangi bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Katılan Vekilinin Temyiz Talepleri Yönünden;

Sanığın dosyada bulunan deliller kapsamında tayin olunan eylemi bakımından, 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinde yer verilen, suçun işleniş biçimi, sanığın taksirinin yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı gibi ölçütler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasına belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak tam kusurlu olarak yaralamaya sebebiyet veren sanık hakkında belirlenen temel ceza miktarında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış olup; hükümde bu yönü ile hukuka aykırılık bulunmamıştır. 5237 sayılı Kanunun 50 nci maddesinin birinci ve dördüncü fıkrasına göre taksirli suçlardan dolayı hükmolunan taksirli suçlardan dolayı hükmolunan uzun süreli hapis cezasının, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre, adli para cezasına çevrilebileceği düzenlenmiş olup, sanık hakkında, hükmolunan hapis cezasının, sanığın sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak adli para cezasına çevrilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Edirne 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.01.2022 tarihli ve 2021/476 Esas, 2022/12 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.01.2024 tarihinde karar verildi.