12. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Didim (Yenihisar) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.05.2016 tarihli ve 2015/716 Esas, 2016/393 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 18.11.2020 tarihli, 2016/296831 sayılı ve bozma görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

1.Mahkemenin Kabulü "Sanığın Didim ilçesi, Hisar Mahallesi, 1625 sayılı parselde bulunan 1. derece arkeolojik sit alanı içinde kalan evine dışarıdan sıva yaptığı, iki adet pencereyi söktüğü anlaşılmıştır. Sanığın bu eyleminden ötürü hakkında her ne kadar 2863 sayılı Kanunun 65/1 maddesi uyarınca kamu davası açılmış ise de; sanığın söz konusu alanın sit olarak ilan edilmeden önce var olan evinde basit onarım tarzı tadilatlar yaptığı, bu eylemin sit alanına yönelik inşai ve fiziki müdahale olarak değerlendirilemeyeceği kanaati ile unsurları itibariyle oluşmayan suçtan sanığın beraatine karar verilmiştir."

2.Sanık tarafından, Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulunun 13.11.1976 tarihli ve A-229 sayılı kararı ile tescilli 1. derece arkeolojik sit alanında kalan evinin dışında sıva yapıldığının, iki adet penceresinin değiştirildiğinin mahkemece icra edilen keşif sonrası dosyaya sunulan bilirkişi raporları ile sabit olduğu anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE

Sanığın, sit alanında kalan taşınmazında izin almaksızın gerçekleştirdiği basit tadilat tamirat kapsamındaki müdahalelere ilişkin olarak 2863 sayılı Kanun'un 65 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, "eylemin izinsiz inşai ve fiziki müdahale olarak değerlendirilemeyeceği" şeklindeki gerekçe ile beraat hükmü tesis edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Didim (Yenihisar) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.05.2016 tarihli ve 2015/716 Esas, 2016/393 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.01.2024 tarihinde karar verildi.