5. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce de benimsenen 27/09/2011 gün ve 2011/3-167-2011/194 E.-K. sayılı kararında da açıklandığı üzere; sanığın mahkümiyetiyle sonuçlanan ceza davasında katılan kendisini vekille temsil ettirdiğinde, vekil duruşmalara katılmasa dahi karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca katılan lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi zorunlu olup, somut olayda katılan vekilinin 2. celseye katıldığı da dikkate alınmaksızın, mahkemece katılan vekilinin duruşmaları takip etmediği gerekçesiyle vekâlet ücreti yerine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işleyen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. madde ve fıkrası gereğince, cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, sanığın 11/10/2006 tarih ve 634689 sıra no'lu alındı makbuzu ile tahsil ettiği 4.500,00 TL'ye ilişkin muhasebe ve dipkoçan nüshalarında "Tarafımdan düzeltildi." şeklindeki parafla tahsil edilen miktarı 45,00 TL olarak değiştirmesi, yine 09/10/2006 tarih ve 634659 sıra no'lu alındı makbuzu ile tahsil ettiği 77.493,50 TL'ye ilişkin dipkoçan nüshasında tahsil edilen miktarı 72.493,50 TL olarak değiştirmesi şeklindeki eylemlerinin; zimmet fiilinin açığa çıkmamasını sağlamaya yönelik hileli davranışlar niteliğinde olduğu ve bu haliyle sanığın eyleminin nitelikli zimmet kapsamında kaldığının gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. ... Kaynaşlı Mal Müdürlüğünde tahsildar olarak görev yapan ve zaman zaman veznedarlık görevine vekalet eden sanığın 23/03/2006-27/11/2006 tarihleri arasında alındı makbuzları ile tahsil ettiği paralara ilişkin mükellef nüshalarına gerçek miktarı yazmasına rağmen muhasebe ve dipkoçan nüshalarına daha düşük miktarları yazarak toplam 94.272,00 TL'yi zimmetine geçirdiği ve zimmete konu parayı soruşturma aşamasında kuruma iade ettiği hususlarının anlaşılması karşısında;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin, altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan mahrum bırakmaya hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan hak yoksunluklarına ilişkin bölümün çıkarılarak yerine “5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesine göre sanığın, 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.