5. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın nitelikli zimmete konu miktar dışında kullanma zimmetinin neması olan 790,50 TL'yi ödemediği halde lehine TCK'nın 248/2. maddesi uygulanması sonucu eksik ceza tayini ve suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlendiği kabul edilmesine rağmen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Konya Anadolu Sanayi PTT şubesinde dağıtıcı olarak göreve başlayan, 01/10/1999 tarihinde değiştirilen Posta Dağıtım Hizmetleri Yönetmeliğinin 126. maddesine göre "Dağıtıcılar, merkez ve şubelerde asli görevlerinin yanında merkez amirinin emriyle her türlü posta ve gişe hizmetlerinde çalıştırılabilir." düzenlemesine uygun olarak gişe hizmetlerinde görevlendirilen sanığın, müştekinin, posta çeki hesabına gönderilen havalelerden, müştekinin kimlik bilgileri ve imzasını taklit ederek, sahte ödeme belgeleri ile 24 işlemle çektiği 117.400 TL'yi 4 güne kadar sürelerle uhdesinde tutarak, yeniden düzenlediği sahte havale belgeleri ile gecikmeli olarak vezneye yatırdığı, 13 işlemle çektiği 29.000 TL'yi ise iade etmeyerek mal edindiği ve hakkındaki soruşturma başladıktan sonra 18/02/2008 tarihinde iade ettiği, bu şekilde zimmetin açığa çıkmamasını sağlamaya yönelik hileli davranışlarla gerçekleştirdiği, daire içinde yapılacak olağan bir denetimle ortaya çıkartılması mümkün olmayıp, ancak adına havale gönderilen ilgililer ile havale gönderi sahiplerinin başvurusu üzerine tespit edilebilen eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 247/1-2, 43, 204/2, 43. maddelerine uyan zincirleme nitelikli zimmet ve evrakta sahtecilik suçlarını oluşturduğu anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan mahrum bırakmaya hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarındaki “Velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan hapis cezasının infazına başlanıldığı takdirde şartla tahliye tarihine kadar yasaklanmasına” şeklindeki ibarelerin çıkartılıp yerlerine "5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile haklarından koşullu salıverilme tarihine, altsoyu dışındakiler yönünden ise cezanın infazına kadar yoksun bırakılmasına" ibaresi eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.