10. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik oranının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının, 26.10.2017 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik oranının %36.2'den aşağı olmamak üzere tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

1.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde özetle; İş kazası sonrası uygulanan tedavilerde ve alınan sağlık raporlarında hiçbir değişiklik olmamasına rağmen üç değişik Kurul tarafından üç farklı maluliyet oranının tespit edildiğini, dava konusu olayın davacının kusuru nedeniyle gerçekleştiğini, davacının fiziken muayenesi sonucu rapor düzenlenmesi gerektini belirterek davanın reddini savunmuştur.

2.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının geçirmiş olduğu iş kazası neticesinde meslekte kazanma gücü kaybı oranının %29 olarak tespit edildiğini, Kurum Sağlık Kurulu'nun raporunun Yüksek Sağlık Kurulu incelemesinden geçirilmeksizin doğrudan Adli Tıp Kurumu Başkanlığı marifetiyle inceleme yapılmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, Kurum işleminin hukuka uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince; "Davacının davasının kabulüne, davacı ...'ın 26.10.2017 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle 11.12.2018 tarihinden itibaren meslekte kazanma gücünün %36,2 oranında kaybetmiş sayılacağının tespitine" dair karar verilmiştir. IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı.... Gıda Pazarlama Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili, davacı tarafından açılan ...

2.İş Mahkemesi tazminat davasındaki dosyada ... tarafından çalışma gücü kaybının %29, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu tarafından %32, Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulu tarafından ise %36,86 olarak belirlendiğini, kesin maluliyet oranının belirlenmesi için Adli Tıp Genel Kurulu'ndan rapor alınmadığını, davacının maluliyet oranının belirlenmesi için yasal sürecin tamamlanmadığını, davacı için verilen sağlık raporlarında herhangi bir değişiklik olmamasına rağmen farklı oranların belirlendiğini, davacının fiziken muayenesi yapılmadan rapor alındığını bu nedenle raporların gerçeği yansıtmadığını, İlk Derece Mahkemesi tarafından ön inceleme duruşmasında hiçbir araştırma ve inceleme yapılmadan karar verildiğini belirterek kararın kaldırılması istemiyle istinaf yasa yoluna başvurmuştur.

2.Davalı Kurum vekili, Kurumun yaptığı işlemlerin mevzuata uygun olduğunu, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı oluğunu belirterek kararın kaldırılması istemiyle istinaf yasa yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...davacının 26.10.2017 tarihinde geçirdiği iş kazasına bağlı olarak Kurum Sağlık Kurulu tarafından, davacının sürekli iş göremezlik derecesinin %29 olarak belirlendiği ve kontrol muayenesinin gerektiğinin belirtildiği, ardından davacı/kazazede sigortalı tarafından açılan tazminat davası kapsamında Yüksek Sağlık Kurulu'ndan rapor alındığı ve sürekli iş göremezlik derecesinin %29 olduğunun tespit edilerek kontrol kaydı konulduğu, davacının kontrolü sonrasında Kurum Sağlık Kurulu tarafından hazırlanan raporda sürekli iş göremezlik derecesinin %29 olarak belirlendiği, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesi'nden alınan raporda sürekli iş göremezlik derecesinin %33 olarak tespit edildiği, Kurum sağlık raporları ile Adli Tıp Kurumu raporu arasında çelişki olması nedeniyle Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulu'ndan rapor alındığı ve raporda sürekli iş göremezlik derecesinin %36,2 olarak tespit edildiği görülmektedir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından incelemenin yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapıldığı, sürekli iş göremezlik derecesinin Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulu tarafından kesin olarak karara bağlandığı görülmekle karar usul ve yasaya uygun bulunmuştur. Aksi yöndeki, davalı şirket vekili ile davalı Kurum vekilinin istinaf nedenleri ise yerinde görülmemiştir." gerekçesiyle istinaf istemlerinin reddine karar verilmiştir.

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı Kurum vekili, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı işveren vekili;istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 13, 19, 95 nci maddeleri.

3.Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz karar harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.