1. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarih, 2018/11-38 Esas ve 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca hüküm türü değiştirilmiş olduğundan temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.11.2019 tarihli ve 2019/311 Esas, 2019/363 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.06.2021 tarihli ve 2020/160 Esas, 2021/901 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının(aleyhe) istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 4.860, 00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye karar verilmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz istemi; mağdurun kendisini yaraladığına, sanığın suçu işlediğine dair şüphe bulunduğundan beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Arkadaş olan sanık ile mağdur arasında çıkan tartışma da sanığın mağdura vurmak suretiyle kemik kırığı oluşacak şekilde yaraladığı iddiası ile açılan kamu davasına ilişkin yapılan yargılama neticesinde sanığın mahkûmiyet hükmü kurmak için yeterli ve kesin delil bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2.Sanığın savunması inkara yöneliktir.

3.Mağdurun Cumhuriyet Başsavcılığınca alınan 30.11.2018 tarihli beyanında sanık ile aralarında çıkan sözlü tartışmanın kavgaya dönüştüğünü, sanığın kendisini darp ettiğini, bıçak yaralarının sanık tarafından yapılmadığını ifade ettiği anlaşılmıştır.

4.... Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 07.12.2018 tarihli adli tıp raporunda mağdurun burnunda meydana gelen non deplase fraktürün hayat fonksiyonlarını hafif (1) derecede etkileyecek nitelikte olduğu görüşüne yer verildiği anlaşılmıştır.

5.Sanık savunmaları, mağdur beyanları, mağdurun yaralanmasına ilişkin adli muayene raporları, olay tutanağı, sanığın adli sicil ve nüfus kaydı dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılarak yapılan yargılama sonucunda olay tarihinde sanık ile mağdur arasında tartışma çıktığı, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, sanığın mağdura saldırarak darp ettiği, mağdurun burnunda kırık oluşacak şekilde yaralandığı ve ilk haksız hareketin kimin tarafından gerçekleştirildiğinin belirlenemediği kabul edilerek sanık hakkında ayrıntılarına Hukuki Süreç başlığının (2) numaralı bendinde yer verilen mahkûmiyet hükmünün kurulduğu anlaşılmıştır.

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin mağdurun Cumhuriyet Başsavcılığınca tespit edilen beyanı, yaralanmasına ilişkin adli rapor içerikleri ile 27.05.2018 tarihli olay tutanağı ile saptandığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebebinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.06.2021 tarihli ve 2020/160 Esas, 2021/901 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.12.2023 tarihinde karar verildi.