5. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihinde Ankara Kavaklıdere PTT Merkez Müdürlüğünde havale kabul-ödeme ve tahsilat gişesinde görevli olan sanığın, varış yerlerinde alıcılarına çeşitli nedenlerle ödenemediği için göndericilerine iade edilmek üzere geri gelen ve uzun süredir bekleyen iade havalelerinden 9 adedinin bedelini, 22/02/2007 ve 10/04/2007 tarihleri arasında göndericilerine iade edilmiş gibi ödeme belgeleri düzenlemek suretiyle toplam 2.766,80 TL’yi zimmetine geçirdiği, iade havale alıcılarıyla irtibat kurulması sonucu sanığın fiillerinin belirlenebildiği ayrıca gerçeğe aykırı ödeme belgeleri düzenlemek suretiyle zimmetin açığa çıkmamasını sağlamaya yönelik hileli davranışlarda bulunduğu ve bu suretle zincirleme biçimde nitelikli zimmet ve TCK'nın 212. maddesi uyarınca resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, nitelendirmede yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde sanık hakkında zincirleme biçimde basit zimmet suçundan hüküm kurulması,

Kabule göre de;

CMK'nın 2/e, 158/1 ve 160. maddelerine ve Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 17/10/2006 gün 2006/5-165-213 sayılı Kararına göre soruşturmanın, “kanuna göre yetkili mercilerce suç şüphesinin öğrenilmesinden iddianamenin kabulüne kadar geçen evreyi” ifade ettiği ve soruşturmanın Cumhuriyet Başsavcılığı veya kolluk makamlarınca suçun işlendiğinin öğrenilmesiyle başladığı ve soruşturmanın da 17/05/2007 tarihinde katılan kurumun Cumhuriyet Başsavcılığına müracaatı üzerine başladığı dikkate alınarak, sanığın zimmetine geçirdiği kabul edilen 2.766,80 Türk lirasını 08/05/2007 ve 16/05/2007 tarihlerinde, soruşturma başlamadan önce ödediğinin anlaşılması karşısında verilen cezadan 5237 sayılı TCK'nın 248/1. maddesi uyarınca 2/3 yerine, 248/2. maddesiyle 1/2 oranında indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

Zimmet miktarı olan 2.766,80 Türk Lirasının suç tarihi itibari ile ekonomik koşullar ve paranın alım gücü nazara alındığında değerinin az olduğu dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 249/1. maddesi gereğince sanığın cezasından indirim yapılması gerektiği gözetilmeden şartları oluşmadığından bahisle uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan mahrum bırakmaya hükmedilmesi,

Suçun 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesi gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.