2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

Mahkememizde görülmekte olan Menfi Tespit (Ticari İlişkiden Kaynaklanan) davasının yapılan açık yargılaması sonunda,

DAVA;

Davacı vekili tarafından davalı aleyhine açılan iş bu davanın dava dilekçesinde özetle; Müvekkili .... A.Ş. ile davalı .... Ltd. Şti. arasında 23.12.2020 tarihli Depolama Hizmet Sözleşmesi akdedildiğini, işbu sözleşme uyarınca müvekkili şirkete ait iş makinelerinin, davalının ... yerleşkesindeki Dilovası ve Erenköy Gümrük Müdürlüklerine bağlı antrepolarda stoklanması ve sevkiyatının yapıldığını, davalının sözleşmesel yükümlülüklerinin 01.01.2022 – 31.12.2022 tarihleri arasındaki ücret tarifesi kapsamında, makinelerin antrepodaki m2 aşımı söz konusu olduğunda, müvekkili tarafından davalıya ödenecek aşım bedelinin 1 TL x m2 x gün şeklinde hesaplanacağının düzenlendiğini, ancak, davalı tarafından 2022 yılı Nisan, Mayıs ve haziran aylarına ait m2 aşımlarına ilişkin düzenlenen fatura bedellerinin oldukça fahiş olduğunun, bunun üzerine, müvekkili tarafından faturalar nezdinde yapılan inceleme neticesinde, işbu faturalardaki m2 aşım hesaplamalarının hatalı olduğu, ücret tarifesine aykırı şekilde fazla m2 üzerinden hesaplandığının tespit edildiğini, Nisan ayında kullanılan alan 336 m2 olduğu halde 1225 m2 hesaplandığını, dolayısıyla 36.760 TL tutarındaki aşım hesaplamasında yanlış ölçülen 889 m2’ye karşılık gelen 26.668,30 TL’si fazla hesap edildiğini ve fatura edildiğini, Mayıs ayında kullanılan alan 300 m2 olduğu halde 1300 m2 hesaplandığını, dolayısıyla 39.020 TL tutarındaki aşım hesaplamasında yanlış ölçülen 1000 m2’ye karşılık gelen 29.993,60 TL’si fazla hesap edilmiş ve fatura edildiğini, Haziran ayında kullanılan alan 303 m2 olduğu halde 990 m2 hesaplandığını, dolayısıyla 29.725 TL tutarındaki aşım hesaplamasında yanlış ölçülen 687 m2’ye karşılık gelen 20.619,40 TL’si fazla hesap edilmiş ve fatura edildiğini, bu nedenlerle müvekkilinin 27/06/2022 tarihli Nisan 2022 ayına ait 46.156,90-TL bedelli fatura yönünden 26.668,30-TL, 27/06/2022 tarihli Mayıs 2022 ayına ait 47.331,30-TL bedelli fatura yönünden 29.993,60-TL, 30/06/2022 tarihli Haziran 2022 ayına ait 38.036,30-TL bedelli fatura yönünden 20.619,40-TL, olmak üzere toplam 77.281,30-TL tutarında borcun fazla ve yanlış hesap edildiğini, müvekkilinin böyle bir borcu bulunmadığını, anılan faturaların sözleşmesel ilişki ve gerçeklik ile uyumlu olmadığını, bu nedenlerle öncelikle anılan faturalar temel alınarak, fazlaya ilişkin kısım bakımından müvekkili aleyhine herhangi bir icrai ya da hukuki işlem yürütülmemesi temini için; 27/06/2022 tarihli Nisan 2022 ayına ait 46.156,90-TL bedelli fatura yönünden 26.668,30-TL, 27/06/2022 tarihli Mayıs 2022 ayına ait 47.331,30-TL bedelli fatura yönünden 29.993,60-TL, 30/06/2022 tarihli Haziran 2022 ayına ait38.036,30-TL bedelli fatura yönünden 20.619,40-TL, bakımından ihtiyati tedbir kararı verilmesine, müvekkili şirketin davaya konu bedeller bakımından davalıya herhangi bir borcu olmadığının tespitine, davanın kabulüne, müvekkili şirketi menfi tespit davası açmaya zorlayan davalı aleyhine, %20 den az aşağı olmamak kaydıyla kötü niyet tazminatına hükmedilmesine, yargılama giderleri ile ücreti vekaletin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı tarafından sunulan cevap dilekçesinde özetle; Cari yılın hesap dönemi 11 ayı kapsadığını, 2022 yılı ocak ayı ile Kasım ayları arasında 12 adet fatura düzenlendiğini, her bir faturanın içerik ve hesaplamalarının titiz bir şeklide kullanılan alan üzerinden hesaplandığını, faturalara ilişkin herhangi bir itirazda bulunulmadığı gibi iade faturası da düzenlenmediği, bu nedenle davacı tarafça itirazda bulunulmayan dava konusu faturaların içeriğinin TTK m.21/2 uyarınca kabul edildiğinden bahisle davanın reddini talep ettiğini, müvekkili şirket tarafından yapılan m2 ölçümünde herhangi bir hata ya da yanlış hesaplama söz konusu olmadığını bu nedenlerle, davacının haksız ve hukuka aykırı talebine dayanılarak verilmiş bulunan İhtiyati tedbir kararının kaldırılmasına, faturalara, süresi içerisinde herhangi bir itirazda bulunulmadığından davanın reddine, müvekkili tarafından yapılan hesaplama yasaya ve sözleşmeye ve fiili duruma uygun olduğundan davanın reddine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davanın, açılan davanın faturadan kaynaklı menfi tespit istemine ilişkin olduğu, taraflar arasındaki 23.12.2020 tarihli Depolama Hizmet Sözleşmesi akdedildiği konusunda uyuşmazlık bulunmayıp uyuşmazlığın taraflar araındaki sözleşme kapsamında davaya konu 27/06/2022 tarihli 46.156,90-TL bedelli, 27/06/2022 tarihli 47.331,30-TL bedelli, 30/06/2022 tarihli 38.036,30-TL bedelli faturalar yönünden davacı tarafın davalı tarafa borçlu olup olmadığı hususlarına ilişkindir. Mahkememizin 12/05/2023 tarihli Bilirkişi Raporunda özetle;

Davacı tarafın 2022 yılına ait yasal defterlerini usulüne uygun tuttuğu ve sahibi lehine delil niteliği taşıdığı, davalı tarafın 2022 yılına ait yasal defterlerini usulüne uygun tuttuğu ve sahibi lehine delil niteliği taşıdığı, Talep,

Davacı taraf, davalı tarafın düzenlediği 27/06/2022 tarihli 46.156,90-TL bedelli, 27/06/2022 tarihli 47.331,30-TL bedelli, 30/06/2022 tarihli 38.036,30-TL bedelli faturalar yönünden toplam 77.281,30-TL tutarında bir borcu bulunmadığının tespiti talep ettiği, Fatura,

Davalı tarafın davacı tarafa düzenlediği ve davaya konu edilen 3 adet ve KDV dahil 131.524,50 TL tutarında faturanın olduğu, davacı taraf 131.524,50 TL fatura tutarının, 77.281,30 TL tutarının fazla ve yanlış olarak düzenlendiğini, düzenlenmesi gereken tutarın 54.243,20 TL olduğunu beyan ettiği, faturanın açıklama kısmına ARDİYE HİZMET BEDELİ + KAYIT TESCİLİ + ARDİYE HİZMET BEDELİ + TEMİNAT KULLANDIRMA BEDELİ diye yazıldığı, miktar ve birim fiyatlarının belirtildiği, faturaların e-fatura olduğu ve teslim eden ile teslim alan kısımlarının olmadığı, imza karşılığında teslim edilmediği ve teslim alınmadığı, iş bu faturaların tarafların yasal defterlerine usulüne uygun olarak işlendiği, davacı tarafın iş bu faturalara itiraz ettiğine dair dosya muhteviyatında tevsik edici belgeye rastlanılmadığı görülmüştür. “Türk Ticaret Kanunu’nun MADDE 21– (2) Bir fatura alan kişi aldığı tarihten itibaren sekiz gün içinde, faturanın içeriği hakkında bir itirazda bulunmamışsa bu içeriği kabul etmiş sayılır." İfadesi yer almaktadır. BS-BA Formu Beyanları, Davaya konu olan 3 adet faturanın taraflarca tutarlar birbirini teyit edecek şekilde BS-BA FORMLARI ile beyan edildiği, Tarafların Ticari Defter Ve Kayıtlarının İncelenmesi,

Davacı Tarafın Dosya Muhteviyatına Sunduğu Cari Hesap Ekstresinde, 2022 yılı: Davalı taraf ile cari hesap ilişkisinin 01.01.2022 tarihli 78.993,24 TL (A) tutarlı kayıt işlemi ile başladığı, 29.12.2022-31.12.2022 tarihinde davacı tarafın davalı tarafa 70.072,05 TL borçlu olduğu,

Davalı Tarafın Dosya Muhteviyatına Sunduğu Cari Hesap Ekstresinde, 2022 yılı: Davacı taraf ile cari hesap ilişkisinin 01.01.2022 tarihli 59.997,66 TL (B) tutarlı kayıt işlemi ile başladığı, 29.12.2022-31.12.2022 tarihinde davalı tarafın davacı taraftan (61,724,50 TL + 12.459,31 TL) 74.183,81 TL alacaklı olduğu, Davaya konu edilen;

27.06.2022 tarih ve ... sayılı 47.331,30TL tutarlı,

27.06.2022 tarih ve ... sayılı 46.156,90TL tutarlı,

30.06.2022 tarih ve ... sayılı 38.036,30TL tutarlı, faturalardaki açıklama bilgilerine bakıldığında; faturaya konu makinelerin ... sayılı antrepo beyannamesi kapsamında davacı tarafça antrepoya konulduğu, iş bu makinelerin ... SAYILI SAREBEST Dolaşıma giriş (ithalat) beyannamesi kapsamında 18.11.2019 tarihinde ÇIKIŞ YAPTIĞI BİLGİLERİNE YER VERLDİĞİ, davalı antrepo işleticisinin 2019 yılında çıkış yapan eşya için 3 yıl sonrasına ek fatura tanzim ettiği, bu durumda antrepoda bulunmayan eşyanın m2 aşımına konu olup olmadığının tespit edilmesinin mümkün olmadığı, aradan geçen süre de dikkate alındığında, davalı antrepo işleticisinin kesmiş olduğu fark faturaları konusunda haklı olup olmadığı konusu tespitinin mümkün olmadığı, davacı tarafın iddialarının ispata muhtaç gözüktüğü, nihai takdirin sayın mahkemeye bırakıldığı görüş ve kanaati bildirilmiştir.

Mahkememizce alınan 16/10/2023 tarihli Bilirkişi Ek Raporunda özetle; Tarafların beyan ve itirazlarına bakıldığında, genel olarak bu beyan ve itirazlarına konu ettiği huşuların aslen kök raporda gerekçeli şekilde cevap verildiği, davacı ... TİC. A.Ş. vekilinin İtiraz dilekçesinde, hesaplamaların mali incelemelerdeki tespitler ışığında yapılabileceğine atıf yapmış ise de, bahse konu incelemenin ancak eşyanın fiziki olarak görülmesiyle, kapladığı işgal alanın tespit edilmesi ile yapılabileceği, kesilen faturalar veya antrepo beyannamesi üzerindeki bilgilerden çıkışla, hesaplamanın hatalı yapılıp yapılmadığının tespit edilebilmesinin teknik açıdan olanaklı olmadığı, zira eşyanın en boy yükseklik ağırlık kriterleri önemli olmakla birlikte, konu eşya makine olduğu dikkate alındığında bu eşyanın depolama şart ve şeklinin de hesaplamalarda etken olduğu, dolayısıyla antrepo işleticisinin kestiği faturaların hatalı hesaplandığını tespit etmenin gelinen safahatta mümkün olmadığı, netice olarak; yukarıdaki hususlarla birlikte kök raporda varılan kanaatleri değiştirecek bir husus bulunmadığını görüşü bildirilmiştir.

Tüm dosya kapsamı hep bilikte değerlendirilmesinde ; Dava menfi tespit davası olup taraflar arasında 23.12.2020 tarihli Depolama Hizmet Sözleşmesi akdedilmiş olup davacı tarafça her ne kadar taraflar arasındaki sözleşme kapsamında davaya konu 27/06/2022 tarihli 46.156,90-TL bedelli, 27/06/2022 tarihli 47.331,30-TL bedelli, 30/06/2022 tarihli 38.036,30-TL bedelli faturaların fazla ve yanlış hesap edildiğini, böyle bir borcu bulunmadığı iddia edilmişse de dosya da alınan bilirkişi raporuna göre davalı tarafın davacı tarafa düzenlediği ve davaya konu edilen 3 adet ve KDV dahil 131.524,50 TL tutarında faturanın olduğu, faturanın açıklama kısmına ardiye hizmet bedeli + kayıt tescili + ardiye hizmet bedeli + teminat kullandırma bedeli diye yazıldığı, miktar ve birim fiyatlarının belirtildiği, bu faturaların tarafların yasal defterlerine usulüne uygun olarak işlendiği, davaya konu olan 3 adet faturanın taraflarca tutarlar birbirini teyit edecek şekilde BS-BA formları ile beyan edildiği tespit edilmiş olup davacı tarafça iş bu faturalara itiraz ettiğine dair dosyaya bir delil sunmamıştır.

Davacı taraf borcun fazla ve yanlış hesap edildiğini, müvekkilinin böyle bir borcu bulunmadığını, anılan faturaların sözleşmesel ilişki ve gerçeklik ile uyumlu olmadığı iddialarına yönelik dosyaya bir delil sunmamış olup kapsam da ispat yükünü düzenleyen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun '' (HMK) 190.maddesine göre “ (1) İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir. '' hükmü dikkate alındığında davacı tarafça davaya konu iddiasının ispat edilemediği anlaşılmakla davanın sübut bulmadığından reddine karar verilerek aşağıda yazılı olduğu biçimde hüküm kurulmuştur.

1.AÇILAN DAVANIN REDDİNE,

2.Alınması gereken 269,85-TL harçtan, davacı tarafından peşin olarak yatırılan 1.366,20-TL'nin mahsubu ile bakiye 1.096,35‬ TL harcın karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacıya iadesine,

3.Davacı tarafça sarf edilen yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına,

4.Davalı taraf yargılamada kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden AAÜT gereğince 17.900,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

5.Taraflarca dosyaya yatırılan ve kullanılmayan bakiye gider avansının olması halinde karar kesinleştiğinde ve talep halinde ilgilisine iadesine, Dair, taraf vekillerinin yüzlerine karşı, yapılan yargılama neticesinde kararın tebliğ tarihinden itibaren 2 hafta içerisinde mahkememize müracaatla İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi istinaf yolu açık olmak üzere karar verildi. 21/12/2023 Katip ...