2. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, katılan kurum görevlilerinin 11.03.2015 günü yaptıkları saha denetiminde ... plakalı araca yangın musluğundan boru bağlamak suretiyle su temin edildiğinin belirlendiği, yapılan araştırmada söz konusu su kamyonunun bakım amaçlı olarak sanığın çalıştığı firmaya 09.03.2015 tarihinde teslim edildiği ve aracı sanık ...'nun teslim aldığı belirlenmekle birlikte, sanığın aşamalarda alınan savunmalarında atılı suçu kabul etmediği, kendisinin firmada satın alma ve ihale takip işlerine baktığını, söz konusu araçta bakım yapıldıktan sonra test etmek ve pompayı çalıştırmak amacıyla şirket çalışanlarından biri tarafından hidranttan su çekildiğini, kendisinin çekmediğini, kimin çektiğini bilmediğini savunduğu ve suç tarihinde kim tarafından yangın musluğuna hortum bağlanarak su çekildiğine dair dosyada herhangi bir tutanak veya tespitin bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin mahkûmiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil bulunmadığı gözetilmeden, sanığın atılı suçtan beraati yerine, yazılı biçimde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 27.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.