11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 29.12.2006 tarih ve 2003/649-2006/742 sayılı kararın Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 10.980 TL’nın altında bulunduğundan HUMK’nun 3156 sayılı Kanun ile değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı banka şubesi nezdinde bulunan hesabındaki tüm mevduatın başka bir banka hesabına aktarılması talep edildiği halde mevduatın (8.874.594.232)TL eksik aktarıldığını ileri sürerek, anılan meblağın 26.2.2001 tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, talep edilen meblağın Şubat 2001 tarihinden başlayan ekonomik kriz dolaysıyla müvekkil bankanın içine düştüğü muzayaka hali nedeniyle uygulanan faiz bölümü olduğunu, davacıya anapara ve ortalama bir oranda faiz ödendiğini ancak dava konusu olan aşırı faizin gabin sebebiyle mutlak butlanla batıl olduğundan ödenmediğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar Dairemizce bozulmuş, bozmaya uyulmuş, davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, davalı bankanın bu dönem içinde birikmiş zararının çok önemli boyuta ulaştığı Dairemizin temyiz incelemesinden geçen çok sayıdaki benzer davalardan bilinmekte olduğu, bankanın içinde bulunduğu yüksek likidite ihtiyacı nedeniyle mevduat kaçışını engellemek için yüksek oranda faizler ödediği, mevcut hesapların miktarı ne olursa olsun uygulanan faiz oranlarının müzayakadan kaynaklandığı, davacının da davalının düştüğü müzayakadan yarar sağladığı, ivazlar arasında nispetsizlik bulunup, gabinin objektif ve subjektif unsurlarının gerçekleştiği sonucuna varılmakta olmasına ve keza Dairemizce de benimsenmekte olan Hukuk Genel Kurulu’nun 07.02.2007 tarih ve 2007/19-63 E.- 2007/52 K.sayılı ilamında da belirtildiği üzere mevduattaki paraya İ....B.tarafından uygulanan oranlar dahilinde alınan faiz tutarının üzerindeki faize yönelik istemin fahiş ve ahlaka da uygun olmayan, Borçlar Kanunu’nun 19 ncu maddesine aykırı sözleşmeye dayanması nedeniyle bu yöndeki istemlerin Medeni Kanun’un 2 nci maddesindeki dürüstlük kuralıyla bağdaşmamakta olmasına nazaran davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.