5. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlendiğinin kabul edilmesi karşısında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından, lehe olan hükmün tespiti sırasında her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi gereğine uyulmamış ise de; temel cezanın alt sınırda tayini, artırım ve indirimlerin ise en lehe oranlar üzerinde yapılması halinde dahi 765 sayılı Kanunun açıkça aleyhe sonuç doğurduğu anlaşıldığından, anılan noksanlık sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni sayılmamış, kontrolör raporu, aksi kanıtlanamayan sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre sanığın 14/10/2002 tarihinde tahsil edilen 48 adet fatura bedelini bildirim listesine kaydetmeyerek maledinmesi şeklindeki eyleminde suçun değişik zamanlarda işlediğine dair yeterli delil bulunmadığından bu hususta bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiş, bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

Mahkemece zimmet miktarı olarak kabul edilen 959.950.000 liranın suç tarihi itibarı ile ekonomik koşullar ve paranın alım gücü nazara alındığında değerinin pek hafif olduğu dikkate alınıp sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 249/1. maddesi uygulanarak tayin edilen cezasından indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Hapis cezasının kanuni sonucu olarak "belirli haklardan yoksun bırakılma" hükmünün uygulanması sırasında,

TCK'nın 53/1-c maddesi uyarınca, "velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun, sanığın sadece kendi altsoyu bakımından koşullu salıverme tarihine kadar, altsoyu olmayanlar yönünden ise cezanın infazına kadar hükmedilmesi gerekirken; yazılı şekilde, altsoy ayırımı yapılmadan belirtilen hakları kullanmaktan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.