5. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanığın temyiz isteminin her iki suça ilişkin hükümlere yönelik olduğu ve sanık hakkında atılı kamu görevlisine hakaret suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi karşısında itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından,

CMK'nın 264. maddesi de gözetilerek temyiz isteğinin itiraz mahiyetinde kabulü ile merciince değerlendirilip gerekli karar verilmek üzere incelenmenin görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen mahkümiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; 5271 sayılı CMK'nın 231/6. maddesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşulunun gerçekleşmesi için, suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerektiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 sayılı Kararında da zararın ''kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği'' şeklinde kabul edilmesi karşısında, sanığa yüklenen direnme suçunda katılanların, ne şekilde maddi nitelikte bir zararının olduğu açıklanarak sanığın hukuksal durumunun, maddedeki yasal ölçütlere göre değerlendirilmesi yerine "mağdurların zararı giderilmediğinden'' şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Mahkemece sanık ...'nun, hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen mahkümiyet hükmünü temyiz etmeyen diğer sanık ... ile birlikte katılan polis memurlarını tekme ve yumruk darbeleriyle yaralayıp görevlerini yapmalarına engel oldukları kabul edildiği halde,

TCK'nın 265/3. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, Sanığın direnme fiilini birden fazla kamu görevlisine karşı işlemiş olduğu kabul edildiği halde TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca cezasında artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 11/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.