4. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yerel Mahkemece sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan açılan davanın yargılaması sonucunda, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ( 765 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin dördüncü fıkrası ile 104 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteminin özetle; teknik olarak yetersiz olan bilirkişi raporuna dayalı olarak verilen kararın hatalı olduğuna, sanığın ruhsatsız yapı yaptığını kabul ettiğine, bu nedenlerle kararın bozulmasına yönelik olduğu görülmüştür. III. OLAY VE OLGULAR

Bilirkişi raporundaki "Her iki katın betonarmesinin eski olduğu, dış sıvasının ve boyasının eski olduğu, bina son tahliyesi ve kolan filizlerinden beton ve demir yaşının en az 10 yıllık olduğunun tahmin edildiği" biçimindeki tespite dayalı olarak suç tarihinden yürürlükte bulunan 765 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin dördüncü ve 104 üncü maddesinin ikinci fıkraları uyarınca dava zamanaşımının gerçekleştiği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

1.5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 ncı maddesinin dördüncü fıkrası gereği 8 yıllık olağan, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca, suç tarihi dikkate alınarak, suç tarihi ile iddianamenin düzenlendiği tarih arasında suçun tabi bulunduğu 8 yıllık olağan, inceleme tarihi itibarıyla da 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı sürelerinin gerçekleştiği belirlenmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.03.2024 tarihinde karar verildi.