5. Ceza Dairesi

Nitelikli yağma ve fuhuş suçlarından sanıklar ..., ... ve ...’ın yapılan yargılanmaları sonunda; sanık ...’ın nitelikli yağma suçundan beraetine ve sanıkların atılı fuhuş suçundan mahkümiyetlerine dair, ...

11.Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.09.2007 gün ve 2007/42 Esas, 2007/333 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı, sanıklar müdafiileri ve sanık ... tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ve Yüksek 6. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı ile daireye gönderilmekle incelendi; Sanık ... ve müdafiin duruşmalı inceleme talebinin, sanığa tayin olunan cezanın miktarı nazara alınarak 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan verilen beraet hükmünün incelenmesinde, Oluş ve kabule göre sanığın mağdureye karşı gerçekleştirdiği eylemde yağma suçunun unsurları bulunmamakla birlikte kasten yaralama suçunun oluştuğu gözetilmeden yazılı şekilde beraetine hükmedilmesi, Sanıklar ..., ... ve ... hakkında fuhuş suçundan kurulan hükümlere yönelik itirazlara gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Mağdurenin aşamalardaki beyanları ve tüm dosya içeriğine göre sanıkların mağdureyi fuhuşa sevk ederken cebir, tehdit veya hile kullandıklarına dair her türlü kuşkudan uzak delil bulunmadığı gibi mağdurenin üstesinden gelemeyeceği bir çaresizliğinin de saptanamadığı, yaralamanın gasp iddiasına yönelik olduğunun anlaşılması karşısında sanıklar hakkında verilen cezada 5237 sayılı TCK.nun 227/4. maddesi ile artırım yapılması,

Kabule göre de; Sanık ... müdafii 20.09.2007 tarihli celsede lehe olan hükümlerin uygulanmasını talep ettiği halde, tayin edilen adli para cezasına 5237 sayılı TCK.nun 52/4. maddesinin tatbik edilip edilmeyeceğinin karar yerinde tartışılmaması, Kanuna aykırı, sanıklar müdafiileri ve sanık ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.