5. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Anayasa Mahkemesi'nin 07/10/2009 tarih ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 23/07/2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 sayılı; iki milyar liraya kadar (iki milyar dahil) para cezalarına dair hükümlerin temyiz olunamayacağına ilişkin 1412 sayılı CMUK'nın 305. maddesinin 2842 ve 5219 sayılı Yasalar ile değişik (1) numaralı bendinin Anayasa'ya aykırı olması nedeniyle iptaline ilişkin kararı 07/10/2010 tarihi itibariyle yürürlüğe girmiş olmakla birlikte, Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21/06/2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki yasal düzenlemenin dikkate alınması gerektiğinden, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMUK'nın 305/1. maddesi gereğince sanıklar hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan verilen cezaların miktarına göre kesin olan hükmün temyizi kabil olmadığından sanıkların temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin sanıklar hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından kurulan mahkümiyet hükümleri ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Görevi yaptırmamak için direnme eylemini birden fazla görevliye karşı birlikte işlemelerine rağmen sanıklar haklarında TCK'nın 43 ve 265/3. maddelerinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Sanık ...'nun adli sicil kaydında yer alan sabıkası, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olup CMK'nın 231/5. fıkrasının "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukuki sonuç doğurmamasını ifade eder" hükmü karşısında, bu kaydın anılan yasa maddesinin 6. fıkrasının (a) bendi kapsamında bir "mahkümiyet" olarak değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda anılan müessesenin uygulanmasında objektif şartlardan biri olan daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış olma yasal engeline esas alınamayacağı; Burhan'ın ise sabıkasız olduğundan, sanıkların kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek yeniden suç işleyip işlemeyecekleri hususunda ulaşılacak kanaate göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediğine karar verilmesi gerekirken,

CMK'nın 231/6. maddesindeki objektif ve sübjektif koşullar değerlendirilmeksizin, yasal olmayan gerekçe ile haklarında aynı Kanunun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kabule göre de; Sanık ... hakkında hapis cezasına mahkümiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53/1. maddesinde yazılı haklardan yoksun bırakılmasına hükmedilmemesi,

Sanık ... hakkında tayin olunan kısa süreli olmayan hapis cezasının ertelendiği gözetilerek 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili haklar dışındaki 53/1-a,b,c,d,e maddesinde yazılı diğer haklarından 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması, Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle hükümlerin bu sebeplerden dolayı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.