5. Ceza Dairesi

"İçtihat Metni"Zorla kaçırıp alıkoyma, ırza geçme, yağma, sarhoşluk ve 6136 sayılı Kanuna aykırı davranma suçlarından sanık ...'nın yapılan yargılanması sonunda; zorla kaçırıp alıkoyma, ırza geçme ve sarhoşluk suçlarından beraetine, yağma fiilinden dönüşen hırsızlık ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından mahkümiyetine dair, Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.05.2002 gün ve 2002/25 Esas, 2002/71 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılan vekili ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

Sarhoşluk suçunun niteliğine göre müştekinin katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmesinin sözkonusu olmadığı ve bu suçla ilgili usulsüz olarak verilen katılma kararının hükmü temyiz hakkı kazandırmayacağı anlaşıldığından, vekilinin buna yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddiyle, diğer suçlardan kurulan hükümlerle sınırlı inceleme yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Zorla kaçırıp alıkoyma ve ırza geçme suçlarından verilen hükümlerin incelenmesinde; Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraet hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Hırsızlık ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Oluşa uygun olarak sanığın işlediği kabul edilen hırsızlık ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarına 765 sayılı TCK.nun 491 ve 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 102/4. maddesinde belirlenen beş yıllık asli zamanaşımına tabi olduğu, zamanaşımını en son kesen 09.05.2002 günlü mahkümiyet hükümleri ile inceleme tarihleri arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükümlerin 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, bulundurulması ve taşınması suç teşkil edip TCK.nun 36/2. maddesine göre bizatihi müsadereye tabi olduğundan emanetteki tabanca ve eklerinin müsaderesine ilişkin hüküm saklı tutularak aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 28.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.