4. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

İstanbul 40. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli ve 2014/236 Esas, 2016/298 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında fuhuş suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 227 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 kez 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir. I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, kararın usûl ve esas yönünden noksanlık içerdiğine ilişkindir.

Sanığın, mağdurların fuhuş yapmasına aracılık ve yer temin etmesi suretiyle atılı suçu işlediği sanık savunması, mağdur beyanları, 17.01.2014 tarihli olay tespit tutanağı, tanıklar E.Ç. ve M.Ş.O.'nun aşamalardaki beyanları ve tüm dosya kapsamıyla, Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

Sanık savunması, mağdurların ve tanıklar E.Ç. ve M.Ş.O.'nun aşamalardaki anlatımları, 17.01.2014 tarihli tutanak içeriği ve tüm dosya kapsamıyla, atılı suçun unsurları itibarıyla oluştuğuna dair Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmayıp, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanığa yükletilen fuhuş eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 227 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hapis cezasının yanı sıra adli para cezasına da hükmolunması ve sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında mağdurların birden fazla kez fuhuş yapmasına aracılık ve yer temin etmesi nedeniyle hakkında aynı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasının tatbik edilmesi gerektiği gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bu hususlarda bozma yapılamayacağı, Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKÜMLERİN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.02.2024 tarihinde karar verildi.