10. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Niğde 1.

Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.02.2021 tarihli ve 2018/428 Esas, 2021/91 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3.

Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1.Kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği, sanık hakkında ceza verilse dahi etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğine, 3. Sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediğini gösterir bir delilin olmadığına, hakkındaki şüphenin netleşmediğine ilişkindir. III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanmamasına, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

1.Sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarı" yerine "ödenmeyen adli para cezasının 6545 sayılı yasanın 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı yasanın 106/3. maddesinde belirtilen yönteme uygun biçimde infaz edileceğinin sanığa ihtarına" ibaresinin yazılması,

2.Cep telefonunundaki bir takım bilgilerin ve imaj kayıtlarının depolanmasında kullanılan flash belleğin dosyada delil olarak saklanması yerine müsaderesine karar verilmesi,

3.Niğde Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanet Memurluğu'nun 2018/1472 sırasında kayıtlı cep telefonunun bizatihi suç teşkil etmediği gibi suçun işlenmesinde tahsis edildiğine dair yeterli ve kesin delil bulunmadığından telefonun sahibine iadesi yerine müsaderesine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu, Değerlendirilmiş; bu her üç hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

1.Hüküm fıkrasından, sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmından "ödenmeyen adli para cezasının 6545 sayılı yasanın 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı yasanın 106/3. maddesinde belirtilen yönteme uygun biçimde infaz edileceğinin sanığa İHTARINA" ibaresinin çıkartılmasına ve yerine "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına" ibaresinin eklenmesi,

2.Hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin kısmında "Niğde Adli Emanetin 2018/1472 emanet sırasında kayıtlı kapalı delil poşeti içerisinde 1 adet LC marka cep telefonu, kapalı delil poşetinde Sandisk marka 32 GB Flash bellek ile" ibaresinin çıkartılması ve yerine "Niğde Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanet Memurluğu'nun 2018/1472 sırasında kayıtlı cep telefonunun sahibine iadesine, flash belleğin dosyada delil olarak saklanılmasına" ibaresinin yazılması,

3.Hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin kısmında "ve aynı emanet sırasında kayıtlı ...'ın cep telefonu imaj kayıtlarının bulunduğu 32 GB kapasiteli flashbellek" ibaresinin çıkartılması ve "MÜSADERESİNE" ibaresinden sonra gelmek üzere "Niğde Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanet Memurluğu'nun 2018/1115 sırasında kayıtlı ...'ın cep telefonu imaj kayıtlarının bulunduğu 32 GB kapasiteli flash belleğin dosyada delil olarak saklanılmasına" ibaresinin eklenilmesi,

Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.03.2024 tarihinde karar verildi.