10. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. İstanbul 9.

Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.12.2021 tarihli ve 2021/390 Esas, 2021/414 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28.

Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1.Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2.Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3.Hükmün gerekçesinin yetersiz olduğuna,

4.Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

5.Soruşturma aşamasının Cumhuriyet savcısı tarafından yürütülmediğine,

6.Kriminal rapor ile tartı tutanağı arasındaki çelişki giderilmediğinden eksik inceleme yapıldığına,

7.Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, İlişkindir. III. GEREKÇE

1.Kolluk tarafından sanığın uyuşturucu madde satışı yaptığı ve uyuşturucu maddeleri evinde sakladığına dair istihbari bilgi edinildiği, sulh ceza hâkimliğinden alınan arama kararına istinaden 15.06.2021 tarihinde sanığın evinde yapılan aramada ikametinden suça konu uyuşturucu maddelerin ele geçtiği olayda, her ne kadar ön inceleme ve tartı tutanaklarında daralı 295 gram maddenin ele geçirildiği belirtilmişse de; İstanbul Bölge Kriminal Polis Laboratuvarınca düzenlenen raporda gelen madde miktarının net 400 gram, iade edilen madde miktarının net 396 gram olarak belirtildiği, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı Emanetinin 2021/19370 sırasında kayıtlı maddenin 396 gram uyuşturucu madde olduğunun anlaşılması karşısında; tutanaklar ile kriminal rapor ve emanet kaydı arasındaki bu çelişkinin neden oluştuğu, sanığın evinde ele geçirilen maddenin kriminal laboratuvara inceleme için gönderilen madde olup olmadığı ve şayet kriminal laboratuvarca incelenen madde sanığın evinden ele geçirilen madde değilse suça konu madde kriminal incelemeye gönderilerek uyuşturucu madde içerip içermediği hususlarının araştırılması gerekirken eksik araştırma ile karar verilmesi,

2.İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarındaki şahit numunenin 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmemesi, Hukuka aykırı görülmüştür. IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA; bozma nedeni ile tutukluluk süresi ve tutuklama koşullarında değişiklik bulunmaması karşısında sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.03.2024 tarihinde karar verildi.