5. Ceza Dairesi

Zimmet ve Kooperatifler Kanununa muhalefet suçlarından sanıklar ... ..., ..., ... ... ve ...'in yapılan yargılanmaları sonunda; atılı suçlardan beraetlerine dair, Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25/02/2003 gün ve 2001/338 Esas ve 2003/46 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcı1ığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ..., ... ve ...'e atılı Kooperatifler Kanununa muhalefet suçunun sözkonusu Yasanın ek 2/1. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen yedi yıl altı aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihi olan 18.07.2000 ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından hükmün 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca söz konusu kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Sanıklar ... ve ... haklarında zimmet suçundan verilen hükümlerin incelenmesinde ise;

Kooperatifin gelir ve giderleriyle inşaatlarına ilişkin plan, proje, metraj cetvelleri, yeşil defter ve hak edişler ile ayrıntılı banka ekstreleri, suç tarihi olan 1996 ve 1997 yıllarına ait defteri kebir ve yevmiye defterleri ile diğer tüm belgeler temin edildikten sonra dosya yeniden sayıştay uzman denetçilerinden oluşturulacak bilirkişilere gönderilerek, sanıkların görev süresi içinde kooperatifin sağladığı tüm gelirler ve kooperatifin ... ve inşaatları için yapılanlar dahil tüm giderlerin belirlenip karşılaştırılarak yönetim kurulu başkan ve üyesi olan sanıkların zimmetlerinde kooperatifin parasının kalıp kalmadığı belirlenmeden, eksik soruşturmayla ve salt bilanço üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması, Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.