5. Ceza Dairesi

Irza geçmek ve kaçırıp alıkoymak suçlarından sanık ...’ın bozma üzerine yapılan yargılanması sonucunda; atılı suçlardan mahkümiyetine dair, Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05/10/2005 gün ve 2005/394 Esas, 2005/427 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından duruşmalı olarak istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığının 02/02/2006 günlü tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelendi; Sanığa tayin olunan cezanın miktarı karşısında koşulları bulunmadığından sanık müdafiin duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318. maddesi uyarıca reddine ve incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Sanığın oluşu kabul edilen eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 103/2, 43, 31/3 ve 62. maddelerine uyması, alt sınırdan dahi yapılacak uygulamada sanık aleyhine sonuç doğurduğunun anlaşılmasına göre tebliğnamedeki lehe yasa belirlenmesi hususundaki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık ve müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle sanık hakkında ırza geçmek suçundan kurulan mahkümiyet hükmünün usul ve kanuna uygun olduğundan ONANMASINA,

Sanık hakkında rızaen kaçırıp alıkoymak suçundan kurulan hükme gelince,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Sanığın yaşı, suç tarihi ve hükmedilen ceza miktarlarına nazaran hüküm tarihi itibariyle yürürlükte olan 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23 ve 24. maddeleri ile hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25/02/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.