5. Ceza Dairesi

Nitelikli zimmet suçundan sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.10.2005 gün ve 2005/344 Esas, 2005/368 Karar sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Suçtan sağlanan, el konulmamış menfaatlerin meşru malikinin belli olduğu hallerde 5237 sayılı TCK.nun 55/2. maddesi uyarınca müsadere kararı verilemeyeceğinden mahkemenin buna ilişkin uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş, sübutu kabul edilen diğer eylemlerin mahkümiyete yeterli olması, 5237 sayılı TCK.nun 249. maddesinin sanık lehine uygulanmış olması ve aleyhe temyiz bulunmaması karşısında, gider olarak mükerrer kaydedildiği iddia olunan katiplik ücreti ile hizmetli ücretinin gerçekte ödenip ödenmediğinin araştırılmaması sonuca etkili olmadığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 25.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.