5. Ceza Dairesi

Rüşvet vermek suçundan hükümlü ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun lehe hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı ile ilgili olarak açılan uyarlama davası üzerine ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.06.2005 tarih ve 2005/293 D.İş sayılı Kararın Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

YCGK.nun 07.11.2006 gün ve 2006/213-229 sayılı kararında ayrıntısı açıklandığı üzere;

CMK.nun 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri gereğince kararda başvurulacak yasa yolu, süresi, mercii ve başvuru şeklinin açıkça gösterilmesi gerektiği, aksi halde aynı Yasanın 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedenlerinin oluşacağı, yasa yoluna başvuru şeklinin gösterilmediği 24.06.2005 günlü hükmün kesinleşmediği, bu sebeple de 15.05.2009 günlü kararın yok hükmünde olduğu ve hükümlü müdafiin 17.11.2009 tarihli dilekçesindeki temyiz isteminin ilk hükme yönelik ve öğrenme üzerine süresinde verildiği kabul edilip buna göre inceleme yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: 5252 sayılı Yasanın 9/3 ve CMK.nun 34-230. maddelerine uygun olarak lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi, her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi ve gerektiğinde duruşma açılıp tüm bunların gerekçelerine de yer verilerek hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen kararın 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.