6. Ceza Dairesi
6. Ceza Dairesi 2023/21218 E. , 2024/1016 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.09.2023 tarihli ve 2022/575 Esas, 2023/445 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 149/1-a-h, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 11 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hakkında mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2.Van Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 14.11.2023 tarihli ve 2023/2731 Esas, 2023/976 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın atılı suçu işlediğine dair dosyada somut delil bulunmadığına İlişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1.Mağdur kiraladığı araç ile 07.04.2022 gecesi saat 23.50 sıralarında araçta tek başına seyir halinde iken, üstü başı kanlı vaziyette olan sanık tarafından durdurulduğu, mağdurun durmasını müteakip sanığın mağdurun yanına gelerek camı açmasını istediği, mağdur camı açtıktan sonra elindeki bıçağı mağdurun boğazına dayayarak küfür edip mağdurun araçtan inmesini istediği ve aracı binerek olay yerinden uzaklaştığı olay maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.
2.Mağdur olay yerinde kolluk kuvvetleri ile konuşmakta iken sanık mağdurdan yağmaladığı aracı polislerin ve mağdurun üzerine sürerek olay yerinden ayrılmıştır. Araç bir süre sonra lastikleri patlak ve araç içerisinde kan lekeleri ile polisler tarafından bulunmuştur.
3.Olay yeri inceleme ekiplerinin araç içerisinden aldığı svaplar ve sanıktan alınan DNA örnekleri üzerinde yapılan incelemede ... Kriminal Polis Lab. Müdürülüğü'nün DYR-BYL-22-01461 uzmanlık nolu raporundan, sol ön tampon, sol iç kapı yüzeyi, direksiyon simidi, araç içinde bulunan pet şişe üzerinden alınan svaplarda sanık ...'a ait DNA profili bulunduğunun tespit edildiği görülmüştür.
4.Sanık atılı suçu inkar etmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE
Mağdur ile sanık arasında husumet bulunmaması ve araç içerisinden alınan örneklerin sanığın DNA profili ile uyumlu olması, bu uyumlu örneklerin araç içerisinde bulunma sebebi ile ilgili olarak sanığın açıklama yapamaması karşısında ileri sürülen temyiz sebebi nedeniyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Van Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 14.11.2023 tarihli ve 2023/2731 Esas, 2023/976 Karar sayılı kararında sanık müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ile re'sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
23.01.2024 tarihinde karar verildi.