5. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihinde ... Belediyesi Başkanlığı, Hesap İşleri Müdürlüğünde tahsildar olarak görev yapan sanığın, 11/08/2000 ve 15/8/2000 tarihlerinde tahsil ettiği toplam 725 TL’yi belediye veznesine yatırmayarak zimmetine geçirdiği, olayın kurum içinde yapılan denetimle ortaya çıkartıldığı, sanığın zimmetine geçirdiği paranın tamamını soruşturma başlamadan önce ödediği, sanığın ikrarı, bilirkişi raporları, tanık anlatımı, ödeme belgesi ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla; yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

CMK'nın 2/e, 158/1 ve 160. maddelerine ve Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 17/10/2006 gün 2006/5-165-213 sayılı Kararına göre soruşturmanın, “kanuna göre yetkili mercilerce suç şüphesinin öğrenilmesinden iddianamenin kabulüne kadar geçen evreyi” ifade ettiği ve soruşturmanın Cumhuriyet Başsavcılığı veya kolluk makamlarınca suçun işlendiğinin öğrenilmesiyle başladığı ve soruşturmanın da 08/11/2000 tarihinde katılan kurumun Cumhuriyet Başsavcılığına müracaatı üzerine başladığı dikkate alınarak, sanığın zimmetine geçirdiği kabul edilen 725 Türk Lirasını 04/09/2000 tarihinde, soruşturma başlamadan önce ödediğinin anlaşılması karşısında verilen cezadan 5237 sayılı TCK'nın 248/1. maddesi uyarınca 2/3 yerine, 248/2. maddesiyle 1/2 oranında indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayini, 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan mahrum bırakmaya hükmedilmesi, 5237 sayılı TCK'nın 53/5. maddesinde yer alan "... cezanın infazından sonra işlemek üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kötüye kullanılmasının yasaklanmasına karar verilir" şeklindeki düzenlemeye göre; cezanın bir katından anlaşılması gerekenin, cezanın kendisi olup, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işlemiş olduğu zimmet suçu nedeniyle sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesi gereğince, hükmolunan 2 yıl 7 ay 7 gün hapis cezası süresini geçmeyecek şekilde 53/1-a maddesinde gösterilen hak ve yetkileri kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde 3 yıl süreyle 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.