6. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Siverek Ağır Ceza Mahkemesinin 12.09.2023 tarihli ve 2023/138 Esas, 2023/170 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (d) bentleri ve 53 üncü maddesi uyarınca 11 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 23.10.2023 tarihli ve 2023/1711 Esas, 2023/1988 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi; Sanığın atılı suçu işlediğini gösterir kesin delil bulunmadığına, mağdurun beyanlarının çelişkili olduğuna, iddiaya konu suç aletinin ele geçirilemediğine ve şüphe nedeniyle sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Mağdurun sanığın annesi olduğu, sanığın olay günü mağdurun evine gelerek para ve telefonunu istediği, mağdurun kabul etmemesi üzerine demir bir sopa ile mağduru basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaraladığı ve üzerinde bulunan 2.000,00 TL parayı aldığı anlaşılmaktadır.

2.Mağdurun soruşturma aşamasında vekil huzurunda kollukta ve akabinde Cumhuriyet savcısı huzurunda alınan beyanlarına vakıayı istikrarlı şekilde anlattığı, kovuşturma aşamasında ise şikâyetinden vazgeçerek beyanlarından döndüğü görülmektedir.

3.Mağdurun yaralanmasının akabinde evinden kaçarak yardım istediği komşuları tanıklar M.S. ve Y.S. Mağdurun ilk beyanlarını doğrulamaktadır.

4.Vakıayı doğrulayan mağdura ait genel adli muayene raporu ve fotoğrafı dosya arasında yer almaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

Sanığın atılı suçu işlediği mağdurun olayın hemen akabinde alınan beyanları, bu beyanları doğrulayan tanık beyanları ve genel adli muayene raporu karşısında sabit olduğu anlaşılmakla, kurulan hükümde ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 23.10.2023 tarihli ve 288 inci 2023/1711 Esas, 2023/1988 Karar sayılı kararında öne sürülen temyiz sebepleri ve re'sen incelenmesi gereken konular yöünden 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Siverek Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

23.01.2024 tarihinde karar verildi.