5. Ceza Dairesi

Zimmet, nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; zimmet eylemi hizmet nedeniyle emniyeti suistimal niteliğinde görülerek bu suçtan ve nitelikli dolandırıcılık suçundan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına, resmi belgede sahtecilik suçundan mahkümiyetine dair, Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.04.2007 gün ve 2000/167 Esas, 2007/148 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: Sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddesi hükmü karşısında kamu davasının düşmesi yerine yazılı şekilde ortadan kaldırılmasına karar verilmesi, kanuna aykırı bulunduğundan hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan “kamu davalarının ayrı ayrı ortadan kaldırılmasına" ibaresinin çıkartılarak yerine, "CMK.nun 223/8. maddesi gereğince kamu davalarının ayrı ayrı düşmesine" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkümiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Atılı resmi belgede sahtecilik suçunun, sanığın çek keşide etme yetkisinin bulunmaması nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 204/1. maddesine temas ettiği, öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 66/1-e, 67. maddelerinde belirlenen 12 yıllık asli ve ilaveli zamanaşımı sürelerine tabi olduğu, son suç tarihi 15.10.1999 ile inceleme günü arasında bu sürelerin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 17.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.