5. Ceza Dairesi

Zimmet ve resmi evrakta sahtecilik suçlarından sanıklar ..., ... ve ...'in bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda; sanık ...'ın atılı zimmet ve resmi evrakta sahtecilik suçlarından, sanık ...'ın resmi evrakta sahtecilik suçundan mahkümiyetlerine, sanık ...'in atılı zimmet suçundan beraetine ve sahte belgelerle tahakkuk ettirdikleri paraları maledinme eylemlerinin dolandırıcılık suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanıklar ... ve ... hakkında bu suçtan açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşmesine dair, ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.03.2006 gün ve 2005/250 Esas, 2006/171 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar ... ve ... müdafileri ile katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunup, gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen kamu davalarının düşmesine dair hükümler de usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen sanıklar müdafiileri ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle sanıklar ... ve ... hakkında dolandırıcılık suçuna ilişkin düşme hükümleri ile sanık ... hakkında resmi evrakta sahtecilik suçundan kurulan mahkümiyet hükmünün ONANMASINA,

Ağaçlandırma Genel Müdürlüğü ... Başmühendisliğinde tarım işçisi olarak görev yapan sanık ...’e isnat edilen sahte belgelerle tahakkuk ettirilen paraları Defterdarlık Muhasebe Müdürlüğünden mutemet sıfatıyla çekerek maledinmesi eylemlerinin söz konusu paraların sanığa görevi nedeniyle tevdii olmaması ve sanığın bu paralar üzerinde koruma, gözetim sorumluluğundan da söz edilemeyecek olması nedeniyle kamu kurumuna karşı müteselsilen dolandırıcılık ve resmi evrakta sahtecilik suçlarını oluşturacağı, suçların tabi oldukları yasa maddelerinde öngörülen cezaların tür ve tutarına nazaran 765 sayılı TCK.nun 102/3, 4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 5 yıllık ve 10 yıllık asli ve 7 yıl 6 aylık ve 15 yıllık ilave zamanaşımına tabi oldukları, zamanaşımını kesen son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 22.12.1998 tarihinden itibaren asli zamanaşımı sürelerinin keza dolandırıcılık suçu bakımından 03.04.1998 olan suç tarihine nazaran 7 yıl 6 aylık ilave zamanaşımı süresinin inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davalarının aynı Yasanın 322 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE,

Sanık ... hakkında resmi evrakta sahtecilik ve zimmet suçlarından kurulan hükümlere yönelik itirazlara gelince:

Resmi evrakta sahtecilik suçu için 765 sayılı TCK.nun 339/1. maddesinde “üç yıldan on yıla kadar” hapis cezası öngörülmüşken 5237 sayılı TCK.nun 204/2. maddesinde cezanın üst sınırının sekiz yıla indirildiği nazara alınarak her iki yasa bakımından temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşmada olduğu gibi üst sınıra yaklaşma bakımından da dengenin kurulması gerektiği gözetilerek sanık ... hakkında bu suçtan verilen temel cezanın 765 sayılı Kanuna göre 6 yıl hapis olarak belirlendiği halde hükme esas alınan 5237 sayılı Yasaya göre 4 yıl 6 ay hapis olarak tayin edilmesi fahiş olarak orantılılık ilkesine aykırılık teşkil etmeyeceğinden tebliğnamedeki bu konuda bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; ... AGM Başmühendisliği Ağaçlandırma Fon Sayman Mutemedi olarak görev yapan sanığın Başmühendislik adına düzenlenmiş ve Daire kayıtlarında gözükmeyen 15.07.1998 tarihli sahte yazıya istinaden Defterdarlık Muhasebe Müdürlüğü'nden teslim aldığı vezne alındı makbuzlarını kullanarak Ağaçlandırma Fonu ihalelerini alan üçüncü kişilerden sözleşme ve karar pulu bedeli olarak tahsil ettiği toplam 330.020.000 TL.yi Maliyeye yatırmayarak zimmetine geçirdiği, sözkonusu makbuz koçanlarının Başmühendislik kayıtlarına girmediği gibi olayın ortaya çıkmasından sonra da temin edilemediği, sanığın eylemleri hileli davranışlar nedeniyle daire içi olağan denetimle ortaya çıkarılamayacağından nitelikli zimmet suçunu oluşturacağı gözetilmeksizin 5237 sayılı TCK.nun 247/1. maddesi uyarınca tayin edilen temel cezanın 247/2. maddesi uyarınca artırılmaması,

Sanık ...'ın sahte tahakkuk belgeleri düzenleyerek işlediği dolandırıcılık suçları nedeniyle edindiği haksız menfaatleri bu eylemlerine ilişkin idari tahkikat sırasında ödemiş olmasının bu olaylardan ayrı olarak Ağaçlandırma Fonu ihalelerini alan üçüncü kişilerden sözleşme ve karar pulu bedeli olarak alıp zimmetine geçirdiği toplam 330.020.000 TL.yi iade ettiği anlamına gelmeyeceği, sanığın aşamalarda bu parayı iade etmediğini beyan ettiği gibi bu miktarın idareye ödendiğine dair bir bilgi veya belge de bulunmadığı gözetilmeksizin 5237 sayılı TCK.nun 248/1. maddesi uyarınca 2/3 oranında indirim yapılması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayin edilmesi, 5237 sayılı TCK.nun 53/2. maddesi uyarınca hapis cezasına mahkümiyetin kanuni sonucu olarak sanığın m. 53/1'deki tüm haklardan yoksun bırakılması gerektiği gözetilmeksizin “m. 53/1-e'de sayılan hakların ve m. 53/1-c'de belirtilen vesayet ve kayyımlığa ilişkin hizmetlerin kapsam dışında bırakılması,

Suçların 5237 sayılı TCK.nun 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. madde ve fıkrası gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de; 5237 sayılı TCK.nun 61/5. maddesinde gösterilen sıralamaya uygun olarak aynı Kanunun 247/1. maddesinden sonra 43 ve 248/1. maddelerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı, sanık müdafiin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.